1916-இல் தொடங்கிய நீதிக் கட்சியும், அது உருவாக்கிய சமூக நீதி இயக்கமும். ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் வரலாற்று ஆவணங்களின் மூலச் சொற்கள் தனியாகக் குறிக்கப்பட்டு, இன்றைய விளக்கத்திலிருந்து பிரித்துக் காட்டப்பட்டுள்ளன.
நீதிக் கட்சியின் ஆளுமைகள் →20 நவம்பர் 1916
சி. நடேசனார், டி. எம். நாயர், பிட்டி தியாகராயர், அலமேலு மங்கை தாயாரம்மாள் ஆகியோரால் சென்னை விக்டோரியா பொது மண்டபத்தில் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் தொடங்கப்பட்டது.
மேலும் படிக்க →டிசம்பர் 1916
‘பிராமணரல்லாதார் அறிக்கை’ வெளியிடப்பட்டது.
மேலும் படிக்க →26 பிப்ரவரி 1917
டி. எம். நாயரைக் கௌரவ ஆசிரியராகக் கொண்டு ‘ஜஸ்டிஸ்’ ஆங்கில நாளிதழின் முதல் இதழ் வெளியானது. அந்த இதழின் பெயராலேயே கட்சி ‘நீதிக் கட்சி’ என அறியப்பட்டது.
மேலும் படிக்க →டிசம்பர் 1920
இரட்டை ஆட்சி முறையின் கீழ் நடந்த முதல் தேர்தலுக்குப் பின், ஏ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் முதன்மை அமைச்சரானார்.
மேலும் படிக்க →1 ஏப்ரல் 1921
சென்னை மாகாணப் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை — பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் முதன்மையானவற்றில் ஒன்று.
மேலும் படிக்க →16 செப்டம்பர் 1921
அரசுப் பணிகளில் சமூகப் பிரதிநிதித்துவம் குறித்த முதல் வகுப்புவாரி அரசாணை (அரசாணை எண் 613).
மேலும் படிக்க →1922
அரசுப் பயன்பாட்டில் ‘ஆதிதிராவிடர்’ என்ற சொல் ஏற்கப்பட்டது.
1925
1922-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சென்னை இந்து சமய அறநிலையச் சட்டம் நிறைவேறியது.
மேலும் படிக்க →1924–25
வைக்கம் சத்தியாகிரகம்; அதில் பெரியாரின் பங்கேற்பு 1925-இல் சுயமரியாதை இயக்கத்துக்கு வழிவகுத்தது.
மேலும் படிக்க →1937–40
இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம்; அ. தா. பன்னீர்செல்வம் உள்ளிட்டோர் தலைமை.
மேலும் படிக்க →29 டிசம்பர் 1938
சிறையில் இருந்தபோதே பெரியார் நீதிக் கட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
27 ஆகஸ்ட் 1944
சேலம் மாநாட்டில் கட்சி ‘திராவிடர் கழகம்’ எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது.
மேலும் படிக்க →
1916
தொடங்கி ஒரு மாதத்தில், புதிய சங்கம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு விசுவாசத்தை உறுதிசெய்து, பொது வாழ்வில் நியாயமான பங்கைக் கோரும் அறிக்கையை வெளியிட்டது. தேசியவாத இதழ்கள் கடுமையாக எதிர்வினையாற்றின.
1916
வேப்பேரியில் கூடிய பிராமணரல்லாத தலைவர்கள் தென்னிந்திய மக்கள் சங்கத்தையும், வரலாறு ‘நீதிக் கட்சி’ என நினைவுகூரும் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கத்தையும் உருவாக்கிய கதை.
1917
டாக்டர் டி. எம். நாயர் ஊதியமின்றி ஆசிரியராக இருந்த ‘ஜஸ்டிஸ்’, இயக்கத்துடன் அவ்வளவு ஒன்றியதால் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் ‘நீதிக் கட்சி’ என அழைக்கப்பட்டது. அதன் பக்கங்கள் இயக்கத்தின் துணிவையும் அதன் குறைகளையும் காட்டுகின்றன.
1920
மாண்டேகு–செம்ஸ்ஃபோர்டு சீர்திருத்தங்களின் கீழ் நடந்த முதல் தேர்தலில் நீதிக் கட்சி 98 இடங்களில் 63-ஐ வென்றது. “மாற்றப்பட்ட துறைகள்” எவ்வளவு குறைவான அதிகாரம் கொண்டவை என்பதை அதன் அமைச்சர்கள் விரைவில் உணர்ந்தனர்.
1921
முதல் நீதிக் கட்சி அரசு முதல் வகுப்புவாரி அரசாணையை வெளியிட்டது; இந்தியச் சட்டமன்ற வரலாற்றில் இட ஒதுக்கீட்டை வழங்கிய முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைப்பு அதுவே. புதிய முறை யாரை விட்டுவிட்டது என்பதையும் அது வெளிப்படுத்தியது.
1921
முதல் நீதிக் கட்சி அரசு வாக்காளர் தகுதிகளைப் பாலினச் சார்பற்றதாக்கியது — பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் முதல் நடவடிக்கைகளில் ஒன்று. ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி சட்டமன்றத்தில் நுழைந்தார்.
1925
1925-இல் காங்கிரஸை விட்டு வெளியேறிய பெரியார், பதவிகளையும் இடங்களையும் விட அதிகமானதைக் கோரிய இயக்கத்தை வழிநடத்தினார். ஒரு பத்தாண்டு அது நீதிக் கட்சியுடன் இணைந்து செயல்பட்டது; இறுதியில் கட்சியையே கையிலெடுத்தது.
1925
நீதிக் கட்சி அரசு அறிமுகப்படுத்தி 1925-இல் நிறைவேறிய இந்து சமய அறநிலையச் சட்டம், தமிழ்நாடு இன்றும் பின்பற்றும் கோயில் மேற்பார்வை முறைக்கு அடித்தளமிட்டது. அதே அமைச்சரவை ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகம், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், சென்னையில் ஒரு புதிய குடியிருப்புப் பகுதி ஆகியவற்றை விட்டுச் சென்றது.
1937
125 உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் இந்தியைக் கட்டாயமாக்கிய காங்கிரஸ் அரசின் உத்தரவு முப்பது மாதப் போராட்டத்தைத் தூண்டியது. இருவர் உயிரிழந்தனர், சுமார் 1,200 பேர் சிறை சென்றனர்; தோல்வியடைந்த கட்சி பெரியாரின் கீழ் புதிய நோக்கத்தைக் கண்டது.
1944
தனது பதினாறாவது மாநாட்டில் கட்சி பிரிட்டிஷ் பட்டங்கள், சாதிப் பின்னொட்டுகள், தேர்தல் அரசியல் ஆகியவற்றைத் துறந்து புதிய பெயரை ஏற்றது. மாற்றத்தை ஏற்காத ஒரு பிரிவு 1952-இல் கடைசித் தேர்தலில் போட்டியிட்டது.