கோயில்கள், பல்கலைக்கழகங்கள், தியாகராய நகர்: பனகல் அரசரின் நீடித்த சீர்திருத்தங்கள்

பனகல் அரசர் பி. ராமராயநிங்கார் 1921 ஜூலை முதல் 1926 நவம்பர் வரை சென்னை மாகாண அரசை வழிநடத்தினார். அவரது அமைச்சரவையின் மூன்று முடிவுகள் இன்றும் தமிழ்நாட்டை வடிவமைக்கின்றன.

பொது மேற்பார்வையில் கோயில்கள்

விளக்கம்

பெரும்பாலும் பொறுப்புக்கூறல் இல்லாத பரம்பரை அறங்காவலர்களால் நடத்தப்பட்ட இந்துக் கோயில்களின் நிதியையும் நிர்வாகத்தையும் மேற்பார்வையிடப் பொது அமைப்புகளைச் சென்னை இந்து சமய அறநிலைய மசோதா உருவாக்கியது. கட்சியின் விக்கிப்பீடியா வரலாறு மசோதா 1922 டிசம்பர் 18 அன்று அறிமுகமாகி 1925-இல் நிறைவேறியதாகக் கூறுகிறது; ராமராயநிங்காரின் வாழ்க்கை வரலாறு முதல் அறிமுகத்தை 1921 எனக் குறிப்பிடுகிறது.

மத விவகாரங்களில் அரசுத் தலையீடு எனக் கருதிய உறுப்பினர்களிடமிருந்து மசோதா கடும் எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது. ராமராயநிங்காரின் விக்கிப்பீடியா வாழ்க்கை வரலாற்றின்படி, காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சில விதிகள் குறித்துக் கவலை தெரிவித்தபோதும் மசோதாவை ஆதரித்தார்.

பிற்கால இந்து சமய அறநிலையச் சட்டங்களுக்கும், இன்று தமிழ்நாட்டில் ஆயிரக்கணக்கான கோயில்களை நிர்வகிக்கும் துறைக்கும் இச்சட்டமே முன்மாதிரி. கோயில் நிதி முதல் அனைத்துச் சாதியினரும் அர்ச்சகராகும் உரிமை வரை அந்தத் துறை குறித்த விவாதங்கள், பனகல் காலச் சட்டமன்றத்தில் தொடங்கிய உரையாடலின் தொடர்ச்சி.

இரண்டு பல்கலைக்கழகங்கள்

கட்சியின் தமிழ், தெலுங்கு உறுப்பினர்களுக்கு இடையிலான போட்டி உயர்கல்வியை வடிவமைத்தது. 1921-இல் ஆந்திரப் பல்கலைக்கழக முன்மொழிவு எழுந்தபோது சி. நடேசனார் உள்ளிட்ட தமிழ் உறுப்பினர்கள் அதை எதிர்த்தனர். 1923-இல் தமிழ் உறுப்பினர் டி. என். சிவஞானம் பிள்ளை அமைச்சரவையில் சேர்க்கப்பட்ட பிறகு, 1925 நவம்பர் 6 அன்று தமிழர் ஆதரவுடன் ஆந்திரப் பல்கலைக்கழக மசோதா நிறைவேறியது. சி. ஆர். ரெட்டியை முதல் துணைவேந்தராகக் கொண்டு பல்கலைக்கழகம் 1926-இல் திறக்கப்பட்டது.

அது தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகக் கோரிக்கைக்கு வழிவகுத்தது. சிவஞானம் பிள்ளை தலைமையிலான குழு 1926 மார்ச் 22 அன்று பணியைத் தொடங்கியது; பெரும் நன்கொடை அளித்த அண்ணாமலை செட்டியாரின் பெயரில் 1929-இல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் திறக்கப்பட்டது.

ஒரு புதிய குடியிருப்பு

பனகல் அரசு 1920 சென்னை நகரத் திட்டமிடல் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தியது. நகரின் மேற்கு எல்லையில் இருந்த நீண்ட ஏரி (லாங் டேங்க்) 1923-இல் வடிக்கப்பட்ட பிறகு, மாம்பலம் கிராமத்தை ஒட்டி ஒரு குடியிருப்புப் பகுதி அமைக்கப்பட்டது. அண்மையில் மறைந்த பிட்டி தியாகராயர் பெயரால் அது தியாகராய நகர் (தி. நகர்) எனப் பெயரிடப்பட்டது; பனகல் பெயரிலான பூங்காவை மையமாகக் கொண்டது. அதன் தெருக்களுக்கு நடேசனார், டபிள்யூ. பி. ஏ. சௌந்தரபாண்டியன் நாடார் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள், கட்சி உறுப்பினர்களின் பெயர்கள் சூட்டப்பட்டன.

ஏன் முக்கியம்

இன்று தி. நகர் சென்னையின் பரபரப்பான வணிகப் பகுதிகளில் ஒன்று; அதன் தெருக்களில் கூடும் மக்களில் சிலருக்கே அவை ஏன் அந்தப் பெயர்களைத் தாங்குகின்றன எனத் தெரியும். நீதிக் கட்சி அமைச்சரவைகள் ஒரு கொள்கையை மட்டுமல்ல, ஒரு நகரையும் ஆண்டன என்பதையும், நிலம், நீர், திட்டமிடல் குறித்த அவற்றின் முடிவுகள் அவற்றின் அரசியலை விட நீடித்தன என்பதையும் இப்பகுதி நினைவூட்டுகிறது.