00:00 IST 31°C

1920 டிசம்பர்: சென்னையின் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைச்சரவையும் இரட்டை ஆட்சியின் வரம்புகளும்

மாண்டேகு–செம்ஸ்ஃபோர்டு சீர்திருத்தங்களின் கீழ் நடந்த முதல் தேர்தலில் நீதிக் கட்சி 98 இடங்களில் 63-ஐ வென்றது. “மாற்றப்பட்ட துறைகள்” எவ்வளவு குறைவான அதிகாரம் கொண்டவை என்பதை அதன் அமைச்சர்கள் விரைவில் உணர்ந்தனர்.

எழுதியவர் ‘நீதி’ வரலாற்றுப் பிரிவு

· புதுப்பிக்கப்பட்டது · 2 நிமிட வாசிப்பு

சென்னை சட்டமன்றம் கூடிய புனித ஜார்ஜ் கோட்டை. 1920 டிசம்பரில் நீதிக் கட்சி மாகாணத்தின் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைச்சரவையை இங்கு அமைத்தது.
சென்னை சட்டமன்றம் கூடிய புனித ஜார்ஜ் கோட்டை. 1920 டிசம்பரில் நீதிக் கட்சி மாகாணத்தின் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைச்சரவையை இங்கு அமைத்தது. படம்: L.vivian.richard / Wikimedia Commons, Public domain

1919 இந்திய அரசுச் சட்டம் மாகாணங்களில் “இரட்டை ஆட்சி”யை அறிமுகப்படுத்தியது: உள்ளாட்சி, பொது சுகாதாரம், கல்வி, வேளாண்மை போன்ற சில துறைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மன்றத்துக்குப் பொறுப்பான இந்திய அமைச்சர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன; நிதி, காவல், பாசனம், வருவாய் ஆகியவை ஆளுநரின் நிர்வாகக் குழுவிடம் “ஒதுக்கப்பட்ட” துறைகளாக இருந்தன.

1920 தேர்தல்

விளக்கம்

ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் 1920 நவம்பர் தேர்தலைப் புறக்கணித்தது. நீதிக் கட்சி 98 இடங்களில் 63-ஐ வென்றது. 1920 டிசம்பர் 17 அன்று, தென் ஆற்காட்டைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞரும் முன்னாள் மாவட்ட வாரியத் தலைவருமான, 1916-இல் காங்கிரஸை விட்டு நீதி இயக்கத்தில் சேர்ந்த ஏ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் சென்னை மாகாணத்தின் முதல் முதன்மை அமைச்சரானார்.

அவரது பதவிக்காலம் குறுகியது. உடல்நலக் குறைவால் 1921 ஜூலையில் அவர் பதவி விலகினார்; உள்ளாட்சி, பொது சுகாதார அமைச்சரான பனகல் அரசர் பி. ராமராயநிங்கார் அவருக்குப் பின் பொறுப்பேற்றார். அடுத்த பதினேழு ஆண்டுகளில், இரட்டை ஆட்சியின் ஐந்து அமைச்சரவைகளில் நான்கைக் கட்சி அமைத்து, பதின்மூன்று ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்தது.

சென்னை மாநகராட்சியின் இருப்பிடமான ரிப்பன் கட்டடம். நீதிக் கட்சி நிறுவனர்கள் பிட்டி தியாகராயரும் டி. எம். நாயரும் மாநகராட்சி மன்றத்தில் இடம்பெற்றிருந்தனர்.
சென்னை மாநகராட்சியின் இருப்பிடமான ரிப்பன் கட்டடம். நீதிக் கட்சி நிறுவனர்கள் பிட்டி தியாகராயரும் டி. எம். நாயரும் மாநகராட்சி மன்றத்தில் இடம்பெற்றிருந்தனர்.Photo: PlaneMad / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.5

“பாசனம் இல்லாத வேளாண் அமைச்சர்”

பதவியும் அதிகாரமும் ஒன்றல்ல என்பதைக் கட்சி விரைவில் உணர்ந்தது. 1924-இல், முதல் நீதிக் கட்சி அரசில் அமைச்சராக இருந்த கூர்ம வெங்கட ரெட்டி நாயுடு, இரட்டை ஆட்சியின் செயல்பாட்டை ஆய்வு செய்த முடிமன் குழுவிடம் இதை விவரித்தார்.

மூல ஆவணம் (ஆங்கிலத்தில்): கே. வி. ரெட்டி நாயுடு, முடிமன் குழுவிடம் அளித்த வாக்குமூலம், 1924 (விக்கிப்பீடியாவில் மேற்கோள்)

I was a Minister of Development without the forests. I was a Minister of Agriculture minus Irrigation. As a Minister of Agriculture I had nothing to do with the Madras Agriculturists Loan Act or the Madras Land Improvement Loans Act... The efficacy and efficiency of a Minister of Agriculture without having anything to do with irrigation, agricultural loans, land improvement loans and famine relief, may better be imagined than described. Then again, I was Minister of Industries without factories, boilers, electricity and water power, mines or labor, all of which are reserved subjects.

சுருக்கமும் பொருளும்

(காடுகள் இல்லாத வளர்ச்சி அமைச்சர், பாசனம் இல்லாத வேளாண் அமைச்சர், தொழிற்சாலைகள், மின்சாரம், சுரங்கங்கள், தொழிலாளர் இல்லாத தொழில் அமைச்சர் — அவை அனைத்தும் ஒதுக்கப்பட்ட துறைகள் என அவர் குறைப்பட்டார்.) அந்த வரம்புகளுக்குள்ளும், முதல் நீதிக் கட்சி அரசுகள் நீண்டகாலம் நிலைத்த நடவடிக்கைகளை எடுத்தன: 1921-இல் அரசுப் பணி நியமனங்கள் குறித்த முதல் வகுப்புவாரி அரசாணை, பெண் வாக்காளர்கள் மீதான தடை நீக்கம், 1920 சென்னை தொடக்கக் கல்விச் சட்டம், 1922 தொழில்களுக்கான அரசு உதவிச் சட்டம், 1922-இல் அறிமுகமான இந்து சமய அறநிலையச் சட்டம். கட்சியில் பிளவும் ஏற்பட்டது: 1923 இறுதியில் சி. ஆர். ரெட்டி பிரிந்து தனிக் குழு அமைத்தார்; புதிய மன்றத்தின் முதல் நாளில் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் 65–44 என்ற வாக்குகளில் தோற்கடிக்கப்பட்டது.

1920-இன் பாடம் இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநில அரசுக்கும் இன்றும் பொருந்தும்: ஆளும் மக்கள் தீர்ப்பு போலவே, செயல்படும் அதிகாரமும் முக்கியம்.

ஆதாரங்கள்

இந்தச் செய்தியைப் பகிருங்கள்

AMP

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் கடலிலிருந்து சென்னை — வில்லியம் டேனியல் ஓவியம். ஒரு நூற்றாண்டு கழித்து ‘ஜஸ்டிஸ்’ மாகாணம் முழுவதற்குமான வாசகர்களுக்காக இந்நகரில் அச்சிடப்பட்டது.
வரலாறு

1917 பிப்ரவரி 26: ஒரு கட்சிக்குப் பெயர் தந்த நாளிதழ்

டாக்டர் டி. எம். நாயர் ஊதியமின்றி ஆசிரியராக இருந்த ‘ஜஸ்டிஸ்’, இயக்கத்துடன் அவ்வளவு ஒன்றியதால் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் ‘நீதிக் கட்சி’ என அழைக்கப்பட்டது. அதன் பக்கங்கள் இயக்கத்தின் துணிவையும் அதன் குறைகளையும் காட்டுகின்றன.

· 2 நிமிட வாசிப்பு

தாமஸ் டேனியல் வரைந்த சென்னை புனித ஜார்ஜ் கோட்டை — மாகாண அரசின் இருக்கை. அறிக்கை பொதுமக்களுக்கு மட்டுமல்ல, அரசுக்கும் உரியதாக இருந்தது.
வரலாறு

1916 டிசம்பர்: பிராமணரல்லாதார் அறிக்கையும் அது எழுப்பிய புயலும்

தொடங்கி ஒரு மாதத்தில், புதிய சங்கம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு விசுவாசத்தை உறுதிசெய்து, பொது வாழ்வில் நியாயமான பங்கைக் கோரும் அறிக்கையை வெளியிட்டது. தேசியவாத இதழ்கள் கடுமையாக எதிர்வினையாற்றின.

· 1 நிமிட வாசிப்பு

நீதிக் கட்சி பிறந்த நகரின் அடையாளங்களில் ஒன்றான சென்னைப் பல்கலைக்கழக செனட் இல்லம். 1944-க்குள் கட்சி மாகாண ஆட்சியிலிருந்து சமூக இயக்கமாக மாறியிருந்தது.
வரலாறு

1944 ஆகஸ்ட் 27: சேலத்தில் நீதிக் கட்சி திராவிடர் கழகமானது

தனது பதினாறாவது மாநாட்டில் கட்சி பிரிட்டிஷ் பட்டங்கள், சாதிப் பின்னொட்டுகள், தேர்தல் அரசியல் ஆகியவற்றைத் துறந்து புதிய பெயரை ஏற்றது. மாற்றத்தை ஏற்காத ஒரு பிரிவு 1952-இல் கடைசித் தேர்தலில் போட்டியிட்டது.

· 1 நிமிட வாசிப்பு

1937–40 போராட்டத்தை வழிநடத்தி, 1938 டிசம்பரில் சிறையில் இருந்தபோதே நீதிக் கட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பெரியார்.
வரலாறு

1937–40: முதல் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டமும் நீதிக் கட்சியின் இரண்டாம் வாழ்வும்

125 உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் இந்தியைக் கட்டாயமாக்கிய காங்கிரஸ் அரசின் உத்தரவு முப்பது மாதப் போராட்டத்தைத் தூண்டியது. இருவர் உயிரிழந்தனர், சுமார் 1,200 பேர் சிறை சென்றனர்; தோல்வியடைந்த கட்சி பெரியாரின் கீழ் புதிய நோக்கத்தைக் கண்டது.

· 2 நிமிட வாசிப்பு