நூற்றாண்டில் கண்ணதாசன்: தத்துவத்தைப் பாடலாக்கிய செட்டிநாட்டுத் தொழிலாளி

ஒரு தலைமுறைத் தமிழர்களுக்கு ஏக்கத்துக்கு ஒரு ஒலி உண்டு; பெரும்பாலும் அது கண்ணதாசன் எழுதிய ஒரு பாடல். கவிஞரின் பிறந்தநாள் நூற்றாண்டைத் தமிழகம் கொண்டாடும் வேளையில், அவரது வரிகள் மேடைப் பேச்சுகளிலும் செய்தித்தாள் கட்டுரைகளிலும் வானொலியிலும் திரைப்பாடல்களாக அல்ல, பழமொழிகளாகவே மீண்டும் மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன. ஒருவகையில் அவை இப்போது பழமொழிகளே.

புத்தாயிரம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இளம் தகவல் தொழில்நுட்ப ஊழியர்கள் “அமைதியான நதியினிலே ஓடும் ஓடம், அளவில்லாத வெள்ளம் வந்தால் ஆடும்” பாடலைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டதை அவரது மகன் காந்தி கண்ணதாசன் ஒருமுறை நினைவுகூர்ந்தார்.

முத்தையாவிலிருந்து கண்ணதாசன் வரை

அன்றைய ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில், இன்றைய சிவகங்கையில் உள்ள செட்டிநாட்டுப் பகுதியின் சிறுகூடல்பட்டியில் 1927-இல் முத்தையாவாகப் பிறந்தார். நாட்டுக்கோட்டை செட்டியார்களிடையே நீண்டகாலமாக நிலவிய வழக்கப்படி சிறுவயதில் தத்துக் கொடுக்கப்பட்டார். எட்டாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்தார்.

அக்காலத்துப் பல இளைஞர்களைப் போலவே வேலை தேடிச் சென்னை வந்தார். பல தோல்விகளுக்குப் பிறகு திருவொற்றியூரில் அஜாக்ஸ் நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்தது. சில அடி தூரத்தில், அவரைப் போலவே நகரத்தார் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஞானக் கவிஞர் பட்டினத்தாரின் சமாதி இருந்தது. வேலை முடிந்ததும் அந்தச் சமாதி அருகே அமர்ந்து சிந்தித்து, தன் கற்பனை உலகில் ஆழ்ந்ததைத் தன் ‘வனவாசம்’ நூலில் கண்ணதாசன் நினைவுகூர்ந்துள்ளார். தனக்குள் இருந்த கவிஞனை உருவாக்கியது திருவொற்றியூர்தான் என்கிறார் அவர்.

பெயர் பின்னர், ஏறக்குறைய தற்செயலாக வந்தது. புதுக்கோட்டையில், அவர் சேரவிருந்த இதழின் உரிமையாளர் அவர் பெயரைக் கேட்டபோது, ‘கண்ணதாசன்’ என்ற பெயர் சட்டென்று தோன்றியது; அதுவே நிலைத்தது.

பழைய நூல்கள், புதிய மெட்டுகள்

தமிழ் இலக்கியங்கள், புராணங்கள், இந்துத் தத்துவம் ஆகியவற்றை ஆழமாகக் கற்ற கண்ணதாசனின் தனித்திறன், அவற்றின் கருத்துகளை யாரும் பாடக்கூடிய வரிகளாக மாற்றியதுதான். ‘தி இந்து’வின் நூற்றாண்டுக் கட்டுரை ஒரு சிறந்த உதாரணம் தருகிறது. கம்பராமாயணத்தில் “நதியின் பிழை அன்று நறும்புனல் இன்மை” என்ற வரி உண்டு. ‘தியாகம்’ திரைப்படத்தில் கண்ணதாசன் அதை “நதி வெள்ளம் காய்ந்துவிட்டால் நதி செய்த குற்றம் இல்லை” என மாற்றினார்.

“புல்லாங்குழல் கொடுத்த மூங்கில்களே” பாடல் இடம்பெற்ற ‘கிருஷ்ண கானம்’ இசைத்தொகுப்போடு பல கிராமங்கள் இன்றும் விழிக்கின்றன. மெட்டைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே கண்ணதாசன் வியக்கவைக்கும் அழகிய வரிகளைத் தருவார் என இளையராஜா அடிக்கடி கூறியுள்ளார். பாடல்கள் தாமதமானதால் இயக்குநர் கே. பாலசந்தர் கோபமடைந்தபோது, ‘அபூர்வ ராகங்கள்’ படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களையும் எழுதிவிட்டு யாரிடமும் சொல்லாமல் கண்ணதாசன் சென்றுவிட்டதைக் கமல்ஹாசன் நினைவுகூர்ந்துள்ளார். அவற்றில் ஒன்றான “ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்” பாடலுக்காக வாணி ஜெயராம் சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான தேசிய விருது பெற்றார்.

மனம் மாறிய மனசாட்சி

திராவிட இயக்கத்தில் தீவிரமாக இருந்த இளமைக் காலத்தில் கண்ணதாசன் நாத்திகர். பின்னர் ஆன்மிகத்தின் பக்கம் திரும்பி, பல தொகுதிகளாக ‘அர்த்தமுள்ள இந்துமதம்’ எழுதினார். விமர்சகர்கள் அவரை முரண்பாடுடையவர் என்றனர். தன் மனசாட்சியைப் பின்பற்றி, தன் நம்பிக்கைக்குப் பொருந்தாத சித்தாந்தத்தை விட்டு விலகத் தயங்காதவர் என்கின்றனர் அவரது ரசிகர்கள்.

பெரும்பாலான பொது வாழ்க்கையாளர்கள் மறைக்கும் நிகழ்வுகள் உட்பட, தன் வாழ்க்கையைப் பற்றி ‘வனவாசம்’ அசாதாரண வெளிப்படைத்தன்மையுடன் பேசுகிறது. திமுக தலைவர்களை விமர்சிப்போர் இந்நூலை அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டுவர்; ஆனால் அதே நூலில், எழுத்தாளராக மு. கருணாநிதி மீதான தன் மதிப்பையும் பதிவு செய்து, ‘வீர அபிமன்யு’ வசனங்கள் இன்னும் தன் காதுகளில் ஒலிப்பதாகக் கண்ணதாசன் எழுதியுள்ளார்.

தன் படைப்பு குறித்து அவர் அடக்கமாக இருந்ததில்லை. ‘ரத்த திலகம்’ படப் பாடலில் “படைப்பதனால் என் பேர் இறைவன்” என்று எழுதினார். மரணம் தன்னை ஒருபோதும் தீண்டாது என்று வேறோர் இடத்தில் அறிவித்தார்.

ஏன் அவர் நிலைத்தார்

அவரது காலத்தின் மிக வலிமையான வெகுஜன ஊடகமான சினிமாவே அவரது வீச்சுக்குக் காரணம் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். பல பாடலாசிரியர்கள் சினிமாவில் பணியாற்றினர்; ஆனால் பாரதி, பாரதிதாசனுக்கு இணையாக மக்கள் நினைவில் இடம்பிடித்தவர் கண்ணதாசன் மட்டுமே என்று தமிழறிஞர் பழ. கருப்பையா பதிலளித்துள்ளார்.

கண்ணதாசன் 1981-இல் மறைந்தார். பிறந்து ஒரு நூற்றாண்டு கழித்து, கருப்பையாவின் கருத்துக்குச் சிறந்த சான்று எளிமையானது: அமைதியான நதியையும் வெள்ளத்தையும் பற்றிய ஒரு படகோட்டியின் வரி, ஒரு அலுவலக ஊழியரின் கைபேசியில் ஒலித்து, கடினமான ஒரு நாளுக்கு இன்றும் அர்த்தம் தருகிறது.