இந்திய-அமெரிக்க வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகள் உச்சநிலையில் தேங்கிவிட்டன: மேலும் விட்டுக்கொடுப்பது 'மிக மிகக் கடினம்' — சீதாராமன்

புதுடெல்லி — இருபது மாதங்களாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டு, 'விரைவில்' என்று எண்ணற்ற முறை அறிவிக்கப்பட்ட இந்திய-அமெரிக்க வர்த்தக ஒப்பந்தம், ஏற்றுமதியாளர்கள் ஏற்கெனவே அறிந்த உண்மையை இப்போது அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டுள்ளது: அது எங்கும் போகவில்லை. இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் "உச்சநிலையை" (plateau) அடைந்துவிட்டதாகவும், இதற்கு மேல் இரு தரப்பும் விட்டுக்கொடுப்பது "மிக மிகக் கடினம்" என்றும் நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் திங்கள்கிழமை தெரிவித்தார். புதுடெல்லியில் நடைபெற்ற மியூனிக் தலைவர்கள் கூட்டத்தில் பேசிய அவர், பேச்சுவார்த்தைகள் இன்னும் "கடினமாகவும் மிகத் தீவிரமாகவும்" நடைபெறுவதாகக் கூறினார் — ஆனால் இரு அரசுகளும் ஒரு நிலையில் தேங்கிவிட்டதாக அவரது விளக்கம் தெரிவித்தது. "செயல்பட இடம் இருந்தால், இரு தரப்பும் அதைப் பயன்படுத்தும்" என்றும் அவர் சேர்த்தார். அமெரிக்க வர்த்தகப் பிரதிநிதி ஜேமிசன் கிரீர், வர்த்தக அமைச்சர் பியூஷ் கோயலுடன் மில்வாக்கியில் சந்தித்த பிறகு, ஒப்பந்தம் "உடனடியாக வராது" என்று கூறிய சில நாட்களில் இந்த ஒப்புதல் வந்துள்ளது. இரு நாடுகளும் 2025 பிப்ரவரி முதல் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகின்றன. அந்த மாதம் ஏற்கப்பட்ட இடைக்கால ஒப்பந்த வரைவு கையெழுத்தாகவே இல்லை — வாஷிங்டன் வழங்கிய சலுகை வரி நடைமுறையின் சட்ட அடிப்படையை அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்துவிட்டது. பிரதமர் மோடி செப்டம்பர் 30-ஆம் தேதி அதிபர் டிரம்ப்புடன் பேசினார்; ஊசி அசையவில்லை. கட்டமைப்புத் தடை குறித்து சீதாராமன் வழக்கமான வெளிப்படைத்தன்மையுடன் பேசினார்: வர்த்தக சமநிலை "முற்றிலும் நமக்குச் சாதகமாக" உள்ளது என்றும், பல ஆண்டுகளாகக் குவிந்ததாகக் கருதும் இழப்புகளைக் குறைக்க வாஷிங்டன் இயல்பாகவே விரும்பும் என்றும் அவர் கூறினார். தனது வர்த்தகப் பற்றாக்குறையைச் சரிசெய்ய அமெரிக்கா வரிகளை "ஆயுதமாக்குவதாக" அவர் குற்றம் சாட்டினார்; இத்தகைய கட்டமைப்புப் பிரச்சினைகள் நிர்ப்பந்தத்தால் அல்ல, பேச்சுவார்த்தையால் தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்று வாதிட்டார். ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய் வாங்குவது தொடர்பாக, ரஷ்ய எண்ணெய் வாங்குவோர் மீது 100 சதவீத வரி விதிக்கும் அமெரிக்க லிண்ட்சே கிரஹாம் மசோதாவுக்கு இணையானது ஐரோப்பாவில் இல்லை என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இந்திய-ஐரோப்பிய ஒன்றியப் பேச்சுவார்த்தையுடனான முரண் கற்பிக்கத்தக்கது. அதே கூட்டத்தில், இந்தியா தனது வரி வரிசைகளில் 92.5 சதவீதத்தை ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துக்குத் திறந்துவிட்டதாகவும், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மதிப்பு அடிப்படையில் 99 சதவீதத்தைத் திறந்ததாகவும் சீதாராமன் தெரிவித்தார் — அந்த ஒப்பந்தம் "வேலைவாய்ப்புகளுக்குச் சாதகமாக" செயல்படுவதாக அவர் விவரித்தார். அமெரிக்கக் கோப்போ, நிர்வகிக்கப்பட்ட தேக்கத்தின் பாடமாக உள்ளது. இந்தத் தேக்கத்துக்கு விலை கொடுப்பது யார்? அமைச்சர்கள் அல்ல. வரி நிச்சயமற்ற தன்மையைச் சமாளிக்க பெரு நிறுவனங்களின் சட்ட இயந்திரம் இல்லாத சிறு, நடுத்தர ஏற்றுமதியாளர்கள் முதலில் செலவைச் சுமக்கின்றனர். ஏற்றுமதி வாய்ப்பை நம்பி வாழும் இந்திய விவசாயிகளுக்கு ஒவ்வொரு தேங்கிய சுற்றிலும் நேரடிப் பங்கு உள்ளது. இரு தலைநகரங்களும் தீர்க்க முடியாத உராய்வுக்காக, இறக்குமதிப் பொருட்களின் அதிக விலை, குறைந்த தேர்வு என்ற வடிவில் சாதாரண நுகர்வோர் மறைமுகமாகப் பணம் செலுத்துகின்றனர். சீதாராமன் கதவைத் தொழில்நுட்ப ரீதியில் திறந்தே வைத்தார். ஆனால் உச்சநிலை என்பது உச்சநிலைதான்: மீதமுள்ள வேறுபாடுகள் பேச்சுவார்த்தையாளர்களால் சரிசெய்யக்கூடிய தொழில்நுட்ப விவரங்கள் அல்ல. அவை அரசியல் மற்றும் கட்டமைப்பு சார்ந்தவை — எளிதில் சமரசம் செய்ய முடியாதவை. இருபது மாதங்களுக்குப் பிறகு, உலகின் அதிகம் பேசப்பட்ட வர்த்தக ஒப்பந்தம் அதன் மிக நம்பகமான நிகழாத நிகழ்வாக மாறியுள்ளது.