41 பேர் உயிரிழப்பு; முதலமைச்சருக்கோ சதிக் கோட்பாடு: கரூருக்குத் தேவை பதில்கள், நாடகம் அல்ல

நாற்பத்தொரு பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். பதினெட்டுப் பெண்கள். பத்துக் குழந்தைகள் — ஐந்து சிறுமிகள், ஐந்து சிறுவர்கள். சனிக்கிழமை மாலை கரூரில் ஒரு அரசியல் கூட்டத்துக்குச் சென்றவர்கள் வீடு திரும்பவில்லை. இழப்பீட்டு அறிவிப்புகள், நீதிமன்ற மனுக்கள், சதிக் கோட்பாடுகள் — இவை அனைத்தும் அந்த ஒரு தாங்க முடியாத உண்மையைச் சுற்றியுள்ள இரைச்சல் மட்டுமே.

நமக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்ததைப் பார்ப்போம். முதலமைச்சர் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது மின்வெட்டு எதுவும் இல்லை என்கிறார் மின்வாரியத்தின் தலைமைப் பொறியாளர் — மேலும் செப்டம்பர் 26 அன்று த.வெ.க. மேற்கு மாவட்டச் செயலாளர் எழுத்துப்பூர்வமாக மின்வெட்டு கோரியதாகவும், அது அன்றே நிராகரிக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகிறார். ஏற்பாட்டாளர்களின் ஜெனரேட்டர்களும் ஃபோகஸ் விளக்குகளும் கூட்ட நெரிசலால் அணைந்துபோனதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். வேறு வார்த்தைகளில்: கட்சி திரட்டிய கூட்டத்தாலேயே அரங்கு நிரம்பி வழிந்தது; காட்சியின் இயந்திரங்கள் முதலில் செயலிழந்தன.

முதலமைச்சரின் பதில் என்ன? பொறுப்பேற்கும் அறிக்கை அல்ல. கூட்ட மேலாண்மைக்கு ஒப்புதல் அளித்தவரின் ராஜினாமா அல்ல. "அரசியல் சதி" — சிபிஐ விசாரணை கோரி உயர் நீதிமன்றத்தில் மனு. இது பழைய தந்திரம்: நீ திரட்டிய கூட்டம் பிணக்குவியலாகும்போது, சதியைக் குற்றம் சாட்டு. சதிகள் வசதியானவை — அவற்றுக்கு முகவரி இல்லை; பொறுப்புக்கூறலுக்கு முகவரி உண்டு, அது வீட்டுக்கு அருகிலேயே இருக்கிறது.

ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி அருணா ஜெகதீசன் தலைமையிலான ஒருநபர் ஆணையம் விசாரிக்கும் — ஆணையங்கள் விசாரிப்பது போல. ஆனால் இது எப்படி முடியும் என்பது தமிழ்நாட்டுக்குத் தெரியும்: சீற்றம் தணிந்த பிறகு வரும் முடிவுகள், தூசி படியும் பரிந்துரைகள், அடுத்த பேரணிக்கு நகர்ந்துவிடும் அரசியல் வர்க்கம். 41 பேரின் குடும்பங்களால் அந்தக் கதையைத் தாங்க முடியாது.

சிபிஐ விசாரணையால் தொட முடியாத ஆழமான அழுகல் இங்கே உள்ளது: பேரணியே அரசியலின் அலகாகிவிட்டது. அதிகாரத்தின் நிரூபணமாகக் கூட்டங்கள் திரட்டப்படுகின்றன, ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் இன்னும் நெருக்கமாக அடைக்கப்படுகின்றன, மனிதர்களாக அல்லாமல் மேடைக் காட்சியாக நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. காட்சி அரங்கை விஞ்சி, பக்தியைக் கூட்டக் கட்டுப்பாடாகக் குழப்பிக்கொள்ளும்போது நடப்பதுதான் கரூர். நாற்பத்தொரு மரணங்கள் சதி அல்ல. அவை ஒரு தீர்ப்பு — மக்களை மேடைப் பொருட்களாக நடத்தும் அரசியலின் மீதான தீர்ப்பு. முதலமைச்சர் அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும்; அதை வெளியே ஒப்படைக்கக் கூடாது.