கட்சி மாற்றச் சந்தை: மதுராந்தகத்தில் வாக்காளரின் கைரேகை முடிந்த ஒப்பந்தத்தின் முத்திரை

அதை அதன் பெயரால் அழைப்போம்: ஒரு சந்தை. தேர்தல் அல்ல — வாக்குச்சாவடிகளுடன் கூடிய ஒரு பரிவர்த்தனை. ஏப்ரலில் மதுராந்தகம் வாக்காளர்கள் கே. மரகதம் குமரவேலை அதிமுக சின்னத்தில் தேர்ந்தெடுத்தனர். சில வாரங்களுக்குள் அவர் பதவி துறந்து, ஆளும் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தில் நுழைந்து, அதே தொகுதியை தவேக வேட்பாளராகத் திரும்பப் பெற்றார். அக்டோபர் 6-ஆம் தேதி வாக்காளர்கள் வரிசையில் நின்று, தாங்கள் கலந்தாலோசிக்கப்படாத ஒரு முடிவை அங்கீகரிக்க வேண்டும். பிரச்சாரம் நாடகம்; ஒப்பந்தம் மாதங்களுக்கு முன்பே முடிந்துவிட்டது. தவேக தன்னை "தூய சக்தி" என்கிறது — ஊழலற்ற, பழைய அரசியலற்ற தூய்மை. ஆட்களைப் பறிப்பதில் தூய்மை ஏதுமில்லை. சாதாரண மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் கூறும் கட்சி, பழைய அரசியலின் மிகப் பழைய தந்திரத்தை வியக்கத்தக்க வேகத்தில் கற்றுவிட்டது: எதிர்க்கட்சியின் தொகுதிகளை வெல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை, எதிர்க்கட்சியின் வெற்றியாளர்களை வாங்கினால் போதும். எடப்பாடி பழனிசாமி இதை குதிரை வியாபாரம் என்கிறார்; இந்த ஒரு விஷயத்தில் அவர் சொல்வது சரிதான் — அவரது கட்சியே இதற்கான கையேட்டை எழுதியது என்றாலும், வியாபாரத்தில் போதுமான எம்எல்ஏ-க்களை இழந்து விலைப்பட்டியலை மனப்பாடம் செய்துள்ளது. சாதாரண வாக்காளரிடம் என்ன கேட்கப்படுகிறது என்று யோசியுங்கள். இடைத்தேர்தல் அரசு கஜானாவுக்கு கோடிகள் செலவு. நிர்வாகத்தை முடக்குகிறது; அதிகாரிகளையும் காவல்துறையையும் மாதக்கணக்கில் தேர்தல் பணிக்கு இழுக்கிறது; தொகுதியின் இயல்பான பணிகளை நிறுத்துகிறது. இந்தப் பொது நிதியும் பொது நேரமும் ஒரே காரணத்திற்காகச் செலவாகிறது: எதிர்க்கட்சி ஆணையை வெல்லும் சிரமமின்றி தனக்கு மாற்றிக்கொள்ள ஆளும் கட்சி விரும்பியது. மதுராந்தகம் வாக்காளரிடம் தேர்வு செய்யக் கேட்கப்படவில்லை. சாட்சியாக இருக்கக் கேட்கப்படுகிறார். திராவிட இயக்கம் — இந்த ஏடு நிற்கும் மண் — இதற்கு நேர் எதிர் கொள்கையில் கட்டப்பட்டது. சாதாரண மனிதனின் வாக்கு வழங்கப்படும் உபகாரமல்ல, செலுத்தப்படும் அதிகாரம்; வாக்குரிமையின் கண்ணியம் அரசுகளை நியமிக்கவும் நீக்கவும் வாக்காளருக்குள்ள சுதந்திரத்தில் உள்ளது என்று பெரியாரும் அண்ணாவும் கற்பித்தனர். கொடுக்கப்பட்ட சில வாரங்களுக்குள் கட்சி எல்லைகளைத் தாண்டி வர்த்தகம் செய்யப்படும் ஆணை, அந்தக் கண்ணியத்தின் மீதான நேரடித் தாக்குதல். அது வாக்காளரிடம் சொல்கிறது: உங்கள் ஏப்ரல் தீர்ப்பு ஒரு குத்தகை; வீட்டு உரிமையாளர் விதிகளை மாற்றிவிட்டார். பாதுகாப்பு வாதங்கள் பழக்கமானவை. எம்எல்ஏ தன் மனசாட்சியைப் பின்பற்றியதாகச் சொல்வார். ஆளும் கட்சி மக்கள் அவரை வரவேற்பதாகச் சொல்லும். இரண்டும் ஓரளவு உண்மையாகவும் இருக்கலாம் — ஆனால் மனசாட்சி விழிக்க நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு அளவு காலமே ஏன் தேவைப்பட்டது என்பதையோ, மக்களின் வரவேற்பை அவர்கள் கேட்காத இடைத்தேர்தலால் ஏன் வாங்க வேண்டும் என்பதையோ இவை விளக்கவில்லை. நம் முகத்தைப் பார்த்து ஒரு சீர்திருத்தம் நிற்கிறது, அது எளிமையானது: ஆளும் கட்சியின் நலனுக்காக காலியிடம் உருவாக்கத் திட்டமிட்டு பதவி துறப்பவர், அந்தத் தூண்டப்பட்ட இடைத்தேர்தலில் ஒரு முழு பதவிக்காலம் போட்டியிடத் தகுதியற்றவராக வேண்டும். கட்சி மாறியவர்கள் தாங்கள் காலி செய்த தொகுதியில் ஒதுங்கி இருக்கட்டும். வாக்குச்சாவடி கைப்பற்றலை ஊழல் நடைமுறையாக தேர்தல் ஆணையம் கருதுகிறது; காலியிடம் உருவாக்குவது தொகுதி அளவிலான வாக்குச்சாவடி கைப்பற்றல் — அதற்கும் அதே பெயர் தகும். அக்டோபர் 6-ஆம் தேதி மதுராந்தகம் வாக்களிக்கிறது. முடிவு எதுவாக இருந்தாலும் சந்தை ஏற்கனவே தன் கமிஷனை எடுத்துவிட்டது — வாக்காளர்கள் இந்த ஒரு முறை, வியாபாரத்தை ஆசீர்வதிப்பதற்குப் பதிலாக வியாபாரிகளுக்கு அபராதம் விதிக்க முடிவு செய்தாலொழிய.