மெட்ரோவில் ஒரு கோடி; பேரக்ஸ் சாலையில் பள்ளம்: சென்னையின் இருவேக உள்கட்டமைப்பு ஒரு அரசியல் தேர்வு

இப்போது இரண்டு சென்னைகள் உள்ளன. ஒன்றில், ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு கோடி மக்கள் மெட்ரோவில் பயணிக்கின்றனர் — செப்டம்பர் தொடர்ந்து மூன்றாவது மாதமாக ஒரு கோடி பயணங்களைத் தாண்டியது. இரவு பணிக்குச் செல்லும் செவிலியர்கள், கல்லூரி மாணவர்கள், தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்களை ஏற்றிச் செல்லும் பொது முதலீட்டின் அமைதியான வெற்றி இது. மற்றொன்றில், பெரம்பூர் பேரக்ஸ் சாலை சில வாரங்களில் இருமுறை தன்னைத்தானே விழுங்கி, உடைந்த கழிவுநீர் குழாய் மீது 20 அடி பள்ளத்தைத் திறந்து, முக்கிய சாலையை ஆபத்து மண்டலமாக்கியது.

இரண்டும் பொது உள்கட்டமைப்பு. இரண்டுக்கும் அதே வரி செலுத்துவோர் பணம் செலுத்துகின்றனர். வித்தியாசம் அரசியல்.

மெட்ரோ செயல்படுகிறது — ஏனெனில் அது ஒரு அமைப்பாகக் கட்டப்பட்டது: திட்டமிடப்பட்டது, நிதியளிக்கப்பட்டது, பராமரிக்கப்பட்டது, பயணிகளுக்குப் பொறுப்பானது. சாலைகள் தோல்வியடைகின்றன — ஏனெனில் அவை பின்னோக்காகக் கருதப்படுகின்றன: ஒரு திட்டத்துக்காகத் தோண்டப்பட்டு, மற்றொன்றுக்காக ஒட்டப்பட்டு, யாராலும் சீரமைக்கப்படாமல் விடப்படுகின்றன. சுதந்திர இந்தியாவின் மெட்ரோ கனவுகளைவிடப் பழமையான வடசென்னை கழிவுநீர் குழாய்கள் இடிந்து விழும்போது, பொறுப்பான துறைகள் கோப்புகளை ஒன்றுக்கொன்று அனுப்பிக்கொள்கின்றன.

இங்குதான் திராவிட இயக்கத்தின் பழைய கேள்வி வலிமையுடன் திரும்புகிறது: அரசு யாருக்குச் சேவை செய்கிறது? பெரியாரின் சுயமரியாதை கோயில்களையும் பட்டங்களையும் பற்றியது மட்டுமல்ல; சாதாரண மனிதனின் அன்றாட வாழ்வின் கண்ணியம் பற்றியது — வரும் பேருந்து, இடியாத சாலை, தெருவில் வெள்ளம் பாய்ச்சாத வடிகால். பொது நலன் தர்மம் அல்ல; அரசின் முதல் கடமை.

நவீனத்துவத்தை வாக்குறுதி அளித்து த.வெ.க. அரசு ஆட்சிக்கு வந்தது. நவீனத்துவம் என்பது புதிய பேருந்துத் திட்டத்தின் ரீல் காட்சியோ, முனையத்தில் நாடா வெட்டுவதோ அல்ல. சாலைக்கு அடியிலான கவர்ச்சியற்ற, கண்ணுக்குத் தெரியாத வேலை அது — 50 ஆண்டு பழமையான குழாய்கள், துறைகளுக்கு இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு, ஒருபோதும் டிரெண்ட் ஆகாத பராமரிப்பு நிதிகள். பேரக்ஸ் சாலையில் ஒவ்வொரு பள்ளமும் இந்த அரசின் கவனம் உண்மையில் எங்கே செல்கிறது என்பதற்கான தீர்ப்பு.

உலகத் தரமான பொது உள்கட்டமைப்பைக் கட்ட முடியும் என்று சென்னை நிரூபித்துள்ளது. மெட்ரோவின் ஒரு கோடி பயணிகளே சாட்சி. கேள்வி என்னவென்றால், மெட்ரோ செல்லாத தெருக்களுக்கும் அதே தீவிரம் எப்போதாவது சென்றடையுமா — இருசக்கர வாகனங்கள், ஷேர் ஆட்டோக்கள், மாநகரப் பேருந்துகள் நகரின் உழைக்கும் பெரும்பான்மையை ஏற்றிச் செல்லும், சிதிலமடைந்து வரும் சாலைகளுக்கு.

மெட்ரோவில் ஒரு கோடி என்பது கொண்டாட்டம். பேரக்ஸ் சாலையில் பள்ளம் என்பது குற்றச்சாட்டு. முதலாவதைக் கொண்டாடக்கூடிய அரசு, இரண்டாவதற்குப் பதில் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.