வாரிசின் விளையாட்டு: பிரேசிலின் கத்தி முனை வாக்குப்பதிவு தீவிர வலதுசாரிகளின் இரண்டாவது வாய்ப்பு

2022-ல் ஜெயிர் போல்சனாரோ தோற்றபோது, அவரது இயக்கத்துக்கான இரங்கல் உரைகள் அவசரமாக எழுதப்பட்டன. நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து, அவரது 45 வயது மகன் அதிபர் பதவியிலிருந்து ஒரு நாணயச் சுழற்சி தூரத்தில் இருக்கிறார் — இங்கு எந்த விளையாட்டுப் புத்தகம் இயங்குகிறது என்பதை உலகம் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், ஏனெனில் அடுத்து அது எல்லா இடங்களிலும் இயங்கும். தோல்விக்குப் பிறகு நவீன தீவிர வலதுசாரிகள் எவ்வாறு தப்பிப்பிழைக்கின்றனர் என்பதற்கான பாடப்புத்தக உதாரணம் பிளாவியோ போல்சனாரோவின் மீளெழுச்சி. முதல் படி: சர்ச்சை மறதியில் புதைக்கப்படுகிறது. மே மாதம், தன் தந்தையைப் பற்றிய திரைப்படத்துக்கான நிதியுதவி குறித்த 'டார்க் ஹார்ஸ்' சர்ச்சைக்குப் பிறகு, லூலாவின் 40%-க்கு எதிராக பிளாவியோ 31%-க்குச் சரிந்தார். அக்டோபருக்குள், அந்தச் சேதம் நடைமுறையில் மறைந்துவிட்டதாக ஃபோல்ஹா டி சாவ் பாலோ முடிவு செய்தது; லூலா-எதிர்ப்பு வாக்குகளை அவர் மீட்டு, சில முக்கிய வாக்காளர் குழுக்களில் சர்ச்சைக்கு முந்தைய எண்ணிக்கையையும் மேம்படுத்தினார். ஒரு சாதாரண அரசியல்வாதியின் வாழ்க்கையை முடித்துவிடும் சர்ச்சை, ஐந்து மாதங்களில் செயலாக்கப்பட்டு, துவைக்கப்பட்டு, தூக்கி எறியப்பட்டது. இரண்டாவது படி: பெயர் மாற்றப்படுகிறது, ஆனால் இயந்திரம் மரபுரிமையாகப் பெறப்படுகிறது. பிளாவியோ மென்மையான முகமாகப் போட்டியிடுகிறார் — ஒரு செனட்டர், ஒரு வழக்கறிஞர், "வேறு பாணி" — ஆனால் குறைந்த வரிகள், கடுமையான பொதுப் பாதுகாப்பு என்ற தன் தந்தையின் மரபை வெளிப்படையாகப் பிரசாரம் செய்கிறார். போல்சனாரோ திட்டம் தன்னை மீண்டும் கட்டியெழுப்பவில்லை; அதற்கு அவசியமே இல்லை. அது வெறுமனே புகைப்படத்தை மாற்றியது. மூன்றாவது படி: பணம் முன்கூட்டியே வெற்றியாளரை அறிவிக்கட்டும். கணிப்புச் சந்தைகள் பிளாவியோ அதிபராவதற்கான வாய்ப்பை சுமார் 64% என்றும் லூலாவுக்கு 36% என்றும் மதிப்பிட்டன — எந்தக் கருத்துக்கணிப்பும் அவருக்குத் தரும் முன்னிலையைவிட மிகப் பெரியது. இது முன்கணிப்பு அல்ல; இது ஒரு பின்னூட்டச் சுழல், "வெற்றி" பெறும் பக்கத்தை நோக்கி முடிவெடுக்காத வாக்காளர்களையும் நன்கொடையாளர்களையும் இழுக்கும் தவிர்க்க முடியாத தன்மையின் ஒளிவட்டத்தை உருவாக்குகிறது. சூதாட்டக்காரர்கள் கதையை அமைக்கும்போது, ஜனநாயகம் எதிர்கால ஒப்பந்தம் போல விலை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. நான்காவது படி: பிராந்திய அலையில் சவாரி செய். பெருவின் கெய்கோ புஜிமோரி, கொலம்பியாவின் அபெலார்டோ டி லா எஸ்பிரியெல்லாவுக்குப் பிறகு, ஏழு ஆண்டுகளில் இடதிலிருந்து வலதுக்கு மாறும் ஒன்பதாவது லத்தீன் அமெரிக்க நாடாக பிரேசில் மாறலாம் — பழைய வலதுசாரிகளின் மகன்களும் மகள்களும், புதியவர்களாக மறுசுழற்சி செய்யப்பட்டவர்கள். டொனால்டு டிரம்பின் வட்டம் இதை வெளிப்படையாகக் கண்டம் தழுவிய மறுசீரமைப்பாகச் சித்தரிக்கிறது. தீவிர வலதுசாரிகள் நாடு நாடாக வெல்வதில்லை; அவர்கள் உரிமம் (ஃபிராஞ்சைஸ்) வழங்குகிறார்கள். லூலாவின் குறுகிய கருத்துக்கணிப்பு முன்னிலையில் ஆறுதல் அடைவதற்குப் பதிலாக, இடதுசாரிகள் இதைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். 80 வயதான லூலா, லத்தீன் அமெரிக்க சமூக ஜனநாயகத்தின் ஒரு தலைமுறையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் — சமூக நலத் திட்டங்கள், பொது முதலீடு, வருமான மறுபகிர்வு — இவை கோடிக்கணக்கானோரை வறுமையிலிருந்து அளவிடக்கூடிய வகையில் மேலே தூக்கின. அவருக்கு எதிராக நிற்பது ஒரு கொள்கை மாற்று அல்ல, ஒரு பிராண்ட்: போல்சனாரோ பெயர், டிரம்பின் தலையசைப்பு, பலவீனமானவர்கள் மீதான கொடுமையே வலிமை என்ற வாக்குறுதி. அதிகாரம் தானாகப் பதில் சொல்வதில்லை என்று பெரியார் கற்பித்தார்; வாக்கு என்பது அதிகாரமற்றவர்களின் ஆயுதம் என்று அண்ணா கற்பித்தார். அக்டோபர் 25-ஆம் தேதி, பிரேசிலியர்கள் அந்த ஆயுதத்தைக் கையில் வைத்திருக்கிறார்கள். ஒரு வம்சத்தின் மீள்வருகையை அவர்கள் அங்கீகரிப்பார்களா அல்லது நிராகரிப்பார்களா என்பது பிரேசிலியாவைத் தாண்டி எதிரொலிக்கும் — தீவிர வலதுசாரிகள் ஏற்கனவே அதே விளையாட்டுப் புத்தகத்தை ஒத்திகை பார்த்துக்கொண்டு, தங்கள் சொந்த இரண்டாவது வாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும்.