இடைத்தேர்தல் ஏலம்: டிபன் பாக்ஸ்கள், வெள்ளி நாணயங்கள் -- தாராபுரத்தில் ஒரு வாக்கின் விலை

இந்த வாரம் தாராபுரத்தில் ஒரு வாக்குடன் ஒரு டிபன் பாக்ஸ் இலவசமாம். அல்லது ரூ.6,000 ரொக்கம். அல்லது ஒரு வெள்ளி நாணயம். அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்கு ஒரு 'வெற்றிக் கோப்பை'. நாம் தமிழர் கட்சியின் கார்த்திகா எழுப்பிய இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை தவேக மறுத்துள்ளது. ஆனால் இவை வர்ணிக்கும் இடைத்தேர்தல் ஒரு சந்தையாக நடத்தப்படுவதைப் போல உள்ளது: வாக்காளர்கள் வாடிக்கையாளர்கள், கட்சிகள் வியாபாரிகள், வாக்குச்சீட்டு சரக்கு. ஒவ்வொரு குற்றச்சாட்டும் விசாரணையில் நிற்குமோ இல்லையோ, இந்தக் குற்றச்சாட்டின் வடிவம் தமிழ்நாட்டுத் தேர்தல்களைப் பார்த்தவர்களுக்குப் பழக்கமானது -- உறைகளில் பணம், பைகளில் பரிசுகள், இப்போது வெற்றியின் பெயரிலேயே பிராண்டட் பொருட்கள். இதனுடன் எழுப்பப்படுவதையும் பாருங்கள். பதவியில் இருந்த எம்எல்ஏ ராஜினாமா செய்து தவேகவில் இணைந்தார்; அதனால் இடைத்தேர்தல் திணிக்கப்பட்டது -- முதலமைச்சரே இதற்குக் காரணம் என்கிறார் தினகரன். 25 அதிமுக எம்எல்ஏக்கள் வாக்குறுதிகளால் வெல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. தாராபுரத்தில் ஒரு பத்திரிகையாளரின் தொலைபேசி பறிக்கப்பட்டு அவரது வீடியோக்கள் அழிக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு சம்பவமும் வேறு; தர்க்கம் ஒன்றே. நம்பவைப்பது மெதுவானது. விலைக்கு வாங்குவது வேகமானது. இடைத்தேர்தலில் வாக்கு வாங்குவதில் ஒரு தனிப்பட்ட அருவருப்பு உள்ளது. பொதுத் தேர்தலாவது கொள்கைப் போட்டி என்று நடிக்கிறது. கட்சித்தாவலால் ஏற்பட்ட இடைத்தேர்தல் ஏற்கெனவே துரோகத்தின் மீதான வாக்கெடுப்பு; அது டிபன் பாக்ஸ்களால் நடத்தப்படும்போது வாக்காளருக்குச் சொல்லப்படும் செய்தி கொடூரமாக நேர்மையானது: உங்கள் மனசாட்சிக்கு ஒரு விலை உண்டு, நாங்கள் சந்தை ஆய்வு செய்துவிட்டோம். பெரியாரின் கேள்வி எப்போதும் யார் எதைச் சொந்தமாக்குகிறார்கள் என்பதுதான். இங்கே கேளுங்கள்: வாக்கு யாருடையது? வாக்காளர் அதை ஐந்தாண்டுகளுக்குக் கடன் தருகிறார் -- இங்கே வேறொருவரின் ஆசையால் குறுக்கிடப்பட்ட பதவிக்காலத்தின் மீதிக்கு. வாங்குபவர் அதைச் சொத்தாகக் கருதுகிறார் -- சொத்துகள் வருமானம் எதிர்பார்க்கும். ரூ.6,000-க்கு வாங்கப்பட்ட வாக்கு, ஒப்பந்தங்களிலும், பணியமர்த்தல்களிலும், ஒவ்வொரு மட்டத்திலும் வாங்கப்படும் மௌனத்திலும் ஆயிரம் மடங்கு விலையில் பொதுமக்களுக்கே திரும்ப விற்கப்படும். எல்லோரும் இதைச் செய்கிறார்கள், தேர்தல் என்றால் இப்படித்தான் என்று ஆதரவாளர்கள் சொல்வார்கள். அதுவே குற்றப்பத்திரிகை. ஒவ்வொரு கட்சியும் வாங்குவதற்கு நிதி ஒதுக்கும்போது, ஏழை வாக்காளர் கவரப்படுவதில்லை -- அறுவடை செய்யப்படுகிறார். டிபன் பாக்ஸ்கள் வாங்க முடியாத நேர்மையான வேட்பாளர், ஒரு வாக்குச்சீட்டு கூட போடப்படுவதற்கு முன்பே ஜனநாயகத்திலிருந்து விலை கூறி வெளியேற்றப்படுகிறார். தாராபுரம் அக்டோபர் 6-ஆம் தேதி வாக்களிக்கிறது. அங்குள்ள வாக்காளர்களுக்குப் பெட்டிகளும் நாணயங்களும் கோப்பைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் யாரும் வழங்காத ஒன்று உள்ளது -- வாக்குரிமை எதற்காக என்ற அந்த ஒன்று: போடப்பட்ட வாக்கு வாக்காளருக்குச் சொந்தமானது, வாங்கியவருக்கு அல்ல என்று நம்புவதற்கான காரணம். இந்த வாரம் தாராபுரத்தில் நடப்பது வெறும் இடைத்தேர்தல் அல்ல; அது ஜனநாயகத்தின் ஏலம். தேர்தல் என்றால் இப்படித்தான் என்று சொல்பவர்கள், உண்மையில் குற்றப்பத்திரிகையையே வாசிக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு கட்சியும் வாங்குவதற்கென்று நிதி ஒதுக்கும்போது, ஏழை வாக்காளர் கவரப்படுவதில்லை; அவர் அறுவடை செய்யப்படுகிறார். பெரியார் கேட்ட கேள்வி இங்கே மீண்டும் எழுகிறது: யார் யாரை ஆள்கிறார்கள், யாருடைய பணத்தில்? வாக்கு வாங்கப்படும்போது, ஆட்சி வாங்கியவருக்கே சொந்தமாகிறது; வாக்காளருக்கு அல்ல. அக்டோபர் 6-ஆம் தேதி தாராபுரம் வாக்களிக்கிறது. பெட்டிகளும் நாணயங்களும் கோப்பைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் வாக்குரிமையின் உண்மையான பொருள் -- போடப்பட்ட வாக்கு வாக்காளருக்குச் சொந்தமானது என்ற நம்பிக்கை -- யாராலும் வழங்கப்படவில்லை.