கருத்து: ஒரு தியானக் கூடம் தேசியப் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் அல்ல

இந்த வாரம் வெளியான சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் FCRA தீர்ப்பில் இரண்டு தீர்ப்புகள் உள்ளன, அவை இரண்டு வெவ்வேறு பதில்களுக்குத் தகுதியானவை.

முதலாவது ஆவணங்கள் பற்றிய தீர்ப்பு, அதை மறுப்பது கடினம். வெளிநாட்டு பங்களிப்பு (ஒழுங்குமுறை) சட்டம் ஒவ்வொரு விண்ணப்பதாரரும் தான் என்ன என்பதைச் சொல்ல வேண்டும் என்று கோருகிறது: மதம் சார்ந்த, கலாச்சார, கல்வி அல்லது சமூக அமைப்பு. கன்ஜியோன் அறக்கட்டளை கொடைக்கானலில் ஜென் தியான மையம் நடத்தி, இந்தியாவின் தியான மரபு என்று கூறி, தன்னை மத அமைப்பாக அறிவிக்கவில்லை. ஜென் பௌத்த தத்துவத்தைப் பின்பற்றும் அறக்கட்டளை அதை படிவம் FC-3A-இல் சொல்ல வேண்டும் என்று மதுரை அமர்வு கூறியது. நேர்மையான அறிவிப்பு துன்புறுத்தல் அல்ல; எல்லைகளைத் தாண்டி பிறரின் பணத்தைக் கையாள்வதற்கான குறைந்தபட்ச விலை அது. அந்த விஷயத்தில் நீதிமன்றம் சரி.

இரண்டாவது தீர்ப்பு இறையியல் பற்றியது, எந்த நீதிமன்றமும் அதை எழுதக் கூடாது. ஆபிரகாமிய மதங்கள் இயல்பாகவே விலக்குபவை என்றும், இந்து மதம் உள்ளடக்கியது என்றும் அமர்விலிருந்து கருத்து வந்தது; தீவிர கிறிஸ்தவ நிறுவனங்கள் மதமாற்றத்தில் பெயர் பெற்றவை என்ற கருத்தும் வந்தது. இந்தக் குறிப்பிட்ட அறக்கட்டளைக்கு மதமாற்ற நோக்கம் இருப்பதாக தாங்கள் குற்றம் சாட்டவில்லை என்று அமர்வு தெளிவுபடுத்தியது. அந்தத் தெளிவுபடுத்தலே பிரச்சினை. நீதிமன்றமே விடுவித்த ஒரு விண்ணப்பதாரருக்கு எதிராக, முழு மதங்கள் பற்றிய பொதுமைப்படுத்தலை நீதிமன்றப் பதிவில் ஏற்றுவது வாதம் அல்ல. அது தீர்ப்பின் மொழியில் வழங்கப்பட்ட, அரசால் மதங்களைத் தரவரிசைப்படுத்துவது.

அரசு ஒவ்வொரு கடவுளிடமிருந்தும் சம தூரத்தில் நிற்க வேண்டும் என்று பெரியார் வாழ்நாள் முழுவதும் வாதிட்டார்; அண்ணாவும் கலைஞரும் அதே அடித்தளத்தில் அரசியலைக் கட்டினார்கள்: நடத்தையை ஒழுங்குபடுத்து, பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களைப் பாதுகா, எந்த நம்பிக்கை நல்லது, எது சந்தேகத்துக்குரியது என்று அரசு ஒருபோதும் முடிவு செய்ய அனுமதிக்காதே. திராவிட மதச்சார்பின்மை என்பது மதத்தின் மீதான விரோதம் அல்ல. அதைத் தரப்படுத்த மறுப்பது.

மதமாற்ற விதியே அதற்குக் காரணத்தைக் காட்டுகிறது. பிரிவு 12(4)(a)(ii) எல்லா பக்கமும் வெட்டும் என்று அமர்வு சரியாகக் குறிப்பிட்டது: வெளிநாட்டுப் பணத்தில் கர் வாப்சி நடத்தும் இந்து அமைப்பும் அதே சோதனையில் தோல்வியடையும். அந்தச் சமநிலைதான் இந்த விதியின் ஒரே நியாயம். சில மதங்கள் பெயர் பெற்றவை, வேறு சில உள்ளடக்கியவை என்ற முன்னம்பிக்கையுடன் இந்த விதி நிர்வகிக்கப்படும் தருணம், சமநிலை இறந்துவிடும். மீதமிருப்பது, தமிழ்நாடு முழுவதும் அறிவிக்கப்பட்ட நன்கொடைகளாலும் தணிக்கை செய்யப்பட்ட கணக்குகளாலும் இயங்கும் சிறுபான்மை தொண்டு நிறுவனங்களின் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் விடுதிகளுக்கான உரிம முறை மட்டுமே.

மதமாற்றத்துக்கான வெளிநாட்டு நிதியைத் தடை செய்யலாம். மோசடி அறிவிப்பைத் தண்டிக்கலாம். இரண்டும் ஆதாரத்துடன் நிரூபிக்கக்கூடிய நடத்தைக் கேள்விகள். ஆனால் கொடைக்கானலில் உள்ள தியானக் கூடம், ஒரு பாதிரியார் அதை நிறுவினார் என்பதற்காக தேசியப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல் அல்ல. எந்த மதங்கள் உள்ளடக்கியவை என்று நீதிமன்றங்களைச் சான்றளிக்கக் கேட்கும் குடியரசு, தனது மதச்சார்பின்மை வாக்குறுதியை மதிப்புமிக்கதாக மாற்றும் நடுநிலையை ஏற்கனவே இழந்துவிட்டது.

அறிவிப்பு விதியை வைத்திருங்கள். ஒவ்வொரு அறக்கட்டளைக்கும், கோவிலுக்கும், தேவாலயத்துக்கும், மசூதிக்கும் சமமாக அதை அமல்படுத்துங்கள். பதிவிலிருந்து இறையியலை நீக்குங்கள். அரசியலமைப்பு யாருடைய நம்பிக்கையையும் தரப்படுத்துவதில்லை, அதன் நீதிமன்றங்களும் தரப்படுத்தக் கூடாது.