இந்த ஆண்டு இந்தியாவின் கழிவுநீரிலும் சாக்கடையிலும் 125 பேர் பலி; அரசு இதை 'விபத்து' என்கிறது

இந்தியாவின் மிக ஆபத்தான வேலைகளில் ஒன்றைச் செய்யும் போது இந்த ஆண்டு மட்டும் குறைந்தது 125 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். கழிவுநீர் தொட்டிகள், சாக்கடைகள், கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், மேன்ஹோல்கள் மற்றும் பிற மூடிய இடங்களுக்குள் இறங்கி அவற்றைச் சுத்தம் செய்யவும், சரிசெய்யவும், அடைப்புகளை நீக்கவும் சென்றவர்கள் அவர்கள்.

2026 ஜனவரி முதல் அக்டோபர் 2 வரை, 20 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் ஆபத்தான தூய்மைப் பணி மற்றும் மூடிய இடப் பணிகளுடன் தொடர்புடைய 125 இறப்புகளைப் பதிவு செய்துள்ளதாக தலித் ஆதிவாசி சக்தி அதிகார் மஞ்ச் (DASAM) தெரிவித்துள்ளது. அக்டோபர் 5 அன்று புது தில்லியில் வெளியிட்ட அறிக்கையில் அமைப்பு இதைக் கூறியது.

இறந்தவர்களில் தூய்மைப் பணியாளர்கள், கைமுறை கழிவு அகற்றுவோர், ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள், கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் அடங்குவர். இந்தச் சம்பவங்கள் சாதி அடிப்படையிலான தொழில் புறக்கணிப்பு, ஒப்பந்ததாரர் சுரண்டல், முறைசாரா வேலைவாய்ப்பு, நிறுவன அலட்சியம், சட்டத்தின் பலவீனமான அமலாக்கம் மற்றும் ஆபத்தான தூய்மைப் பணியை இயந்திரமயமாக்குவதில் தொடரும் தோல்வி ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துவதாக DASAM கூறியது.

வழக்கமான அதிகாரப்பூர்வ மொழியான 'விபத்து' என்ற சொல்லை அமைப்பு நிராகரித்தது. நச்சு வாயுக்கள் தேங்கி, ஆக்சிஜன் மறையக்கூடிய இடத்திற்குள், வாயு கண்டறியும் கருவிகளோ, சுவாசக் கருவிகளோ, மீட்புத் திட்டமோ இல்லாமல் ஒரு தொழிலாளி இறக்கி விடப்படும் போது, மரணம் ஆச்சரியம் அல்ல. சில உயிர்களைத் தூக்கி எறியத்தக்கவை என இன்னும் கருதும் அமைப்பின் எதிர்பார்க்கக்கூடிய விளைவு அது. தொட்டிக்குள் ஒருவர் மயங்கி விழ, அவரைக் காப்பாற்றப் பாதுகாப்பின்றி இறங்கும் இரண்டாவது நபரும் அதே நச்சுக் காற்றால் வீழ்வது தொடரும் முறை என DASAM விவரித்தது. ஒருவரையொருவர் காப்பாற்ற முயன்று ஆண்கள் இருவராக, மூவராக இறக்கிறார்கள்.

இதில் எந்தச் சட்டத் தெளிவின்மையும் இல்லை. இந்தியாவில் கைமுறை கழிவு அகற்றல் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது; அந்த வேலைக்குத் தள்ளப்பட்டவர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்கச் சட்டம் கோருகிறது. ஆபத்தான தூய்மைப் பணியை இயந்திரமயமாக்கவும், கொல்லப்பட்ட தொழிலாளர்களின் குடும்பங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கவும் உச்ச நீதிமன்றம் மீண்டும் மீண்டும் அரசுகளுக்கு உத்தரவிட்டுள்ளது. ஆனால் 2013 சட்டம் வந்து பதின்மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், தொழிலாளர்கள் இயந்திரங்களுக்குப் பதிலாகக் கயிறுகளுடன் நிலத்தடிக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள்.

இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், அந்தச் சட்டம் அமலுக்கு வந்த பிறகு கழிவுநீர் மற்றும் சாக்கடைத் தொட்டிகளில் 1,726 இறப்புகள் நிகழ்ந்துள்ளதாக சஃபாய் கரம்சாரி ஆந்தோலன் கணக்கிட்டது. தமிழ்நாடு, குஜராத், தில்லி, மகாராஷ்டிரா மற்றும் உத்தரப்பிரதேசத்தில் அதிக இழப்புகள். புதிய DASAM கணக்கு, நிலைமை மாறவில்லை என்றே காட்டுகிறது. ஒன்பது மாதங்களில் 125 இறப்புகள் என்றால், வெறும் கைகளால் யாரும் செய்யக்கூடாத வேலையில், ஏறக்குறைய இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு தொழிலாளி இறப்பதாகும்.

ஒவ்வொரு அரசு, நகராட்சி அமைப்பு மற்றும் ஒப்பந்ததாரர் முன்னும் அறிக்கை வைக்கும் கேள்வி எளிது. மனிதன் உள்ளே இறங்காமல் கழிவுநீரைச் சுத்தம் செய்யும் தொழில்நுட்பம் இருக்கிறது. சட்டம் இருக்கிறது. நீதிமன்ற உத்தரவுகள் இருக்கின்றன. இல்லாதது, ஒடுக்கப்பட்ட சாதி சமூகங்களைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்களுக்காகப் பணம் செலவழித்து விதிகளை அமல்படுத்தும் விருப்பம் மட்டுமே என DASAM வாதிடுகிறது. அது மாறும் வரை, ஒவ்வொரு புதிய கணக்கும் முந்தையதைப் போலவே இருக்கும், இன்னும் நீளமாக மட்டுமே.