துடைப்பத்தை கீழே வைத்த திருச்செங்கோடு தூய்மைப் பணியாளர்கள்: பணி நிரந்தரம், ஊதிய உயர்வு கோரி அண்ணா சிலை முன் போராட்டம்

திங்கள்கிழமை திருச்செங்கோட்டில் துடைப்பங்கள் கீழே வைக்கப்பட்டன. நாமக்கல் மாவட்டம் திருச்செங்கோடு நகராட்சியின் நூற்றுக்கணக்கான ஒப்பந்த தூய்மைப் பணியாளர்கள் — சன் நியூஸ் புகைப்படங்கள் காட்டுவதுபோல் பெரும்பாலும் பெண்கள் — பணியைப் புறக்கணித்து அண்ணா சிலை முன்பு திரண்டனர். ஒப்பந்த முறை எவ்வளவு பழமையானதோ அவ்வளவு பழமையான இரு கோரிக்கைகளுக்காக முஷ்டிகளை உயர்த்தினர்: எங்கள் பணியை நிரந்தரமாக்குங்கள்; வாழ்வதற்குப் போதுமான ஊதியம் தாருங்கள். சன் நியூஸ் வெளியிட்ட செய்தியின்படி (அதன் பதிவை அமைச்சர் டாக்டர் டி.ஆர்.பி. ராஜா மறுபகிர்வு செய்தார்), இந்தப் போராட்டம் நகரின் துப்புரவுப் பணிகளை முடக்கியது. புகைப்படங்கள் கதையைத் தெளிவாகச் சொல்கின்றன: நீல சீருடைகளிலும் சேலைகளிலும் பெண்கள் கூட்டம் சாலையில் அமர்ந்து முஷ்டி உயர்த்தியிருக்க, பின்னணியில் காவல் தடுப்புகள் வரிசையாக. இவர்கள் நகராட்சியின் ஒப்பந்த துப்புரவுப் பணியாளர்கள் — தினமும் திருச்செங்கோட்டின் தெருக்களைப் பெருக்குபவர்கள், இப்போது கேட்கப்படுவதற்காக அதே தெருக்களில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். இது தனித்த சம்பவம் அல்ல. தமிழ்நாட்டின் தூய்மைப் பணியாளர்கள் ஆண்டுகளாக இதே போராட்டத்தை நடத்தி வருகின்றனர். சென்னையில் துப்புரவுப் பணிகள் தனியார்மயத்திற்கு எதிராகப் பணியாளர்கள் வீதிக்கு வந்தனர். மதுரையில் துப்புரவுப் பணிகளைத் தனியார் ஒப்பந்ததாரர்களிடம் ஒப்படைக்க அனுமதிக்கும் அரசாணை 152-க்கு எதிராக வேலைநிறுத்தம் நடந்தது — முதல் இரவில் சுமார் 200 தொழிலாளர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர் — சிஐடியு, எல்பிஎஃப், எல்எல்எஃப் தொழிற்சங்கங்கள் தலைமை தாங்கின. எங்கும் இதே முறை: பாதுகாப்பற்ற ஒப்பந்தங்கள், குறைந்த ஊதியம், தனியார் ஒப்பந்ததாரர்களிடம் தன்னிச்சையான மாற்றங்கள், நேரடி மாநகராட்சிப் பணியில் கிடைக்கும் பலன்கள் மறுப்பு. நீதிமன்றங்கள் பணி நிரந்தரத்திற்கு உத்தரவிட்டுள்ளன; செயல்படுத்தல் பெரும்பாலும் காகிதத்திலேயே நிற்கிறது. இந்தச் சுமையைச் சுமப்பது யார் என்பதுதான் ஆழமான அநீதி. தமிழ்நாட்டில் துப்புரவுப் பணி பெரும்பாலும் தலித் மற்றும் விளிம்புநிலை சமூகங்கள் மீதும், பெண்கள் மீதும் சுமத்தப்பட்டுள்ளது — மிக அத்தியாவசியமான பணியைச் செய்யும் மிகவும் பாதுகாப்பற்ற தொழிலாளர்கள். கோவிட் தொற்றுநோய் காலத்திலும் அதன் பின் ஒவ்வொரு பேரிடரிலும் தெருக்களைப் பெருக்கியவர்கள் இவர்கள்தான்; ஆனால் அமைப்பு அவர்களைத் தூக்கி எறியக்கூடியவர்களாகவே நடத்துகிறது. ஒப்பந்தம்தான் அந்தத் தூக்கியெறியும் தன்மையின் கருவி: நிரந்தரமில்லை, பாதுகாப்பில்லை, வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஈடுகொடுக்காத ஊதியம், எப்போதும் மாற்றப்படலாம் என்ற அச்சுறுத்தல். திருச்செங்கோடு தொழிலாளர்கள் இப்போது கோடு கிழித்துவிட்டனர் — பணி நிரந்தரம், ஊதிய உயர்வு. பந்து இப்போது நகராட்சியின் பக்கம், அதற்கு அப்பால் அரசின் பக்கம். இந்தப் போராட்டம் பேச்சுவார்த்தை மேசையில் முடியுமா, அல்லது வாக்குறுதிகள் அளித்து மறக்கப்படும் பழக்கமான கதையாகக் கரையுமா என்ற கேள்வியை நீதி தொடர்ந்து கேட்கும்.