கேமராவே நீதிபதியானால்: தண்டனை முதலில், சரிபார்ப்பு ஒருபோதும் இல்லை

புகைப்படம் கச்சிதமாக இருக்கிறது: ஹெல்மெட் அணிந்த மனிதர், ஒரு கிட்டார், இரண்டாவது மனிதரைக் கண்ட இயந்திரம். நகைச்சுவை அதிகாரவர்க்கம் தொடங்கும் இடத்தில் முடிகிறது. பெங்களூருவின் AI கேமராக்கள் தினமும் 19,000 அபராதச் சீட்டுகளை வெளியிடுகின்றன. 2022 டிசம்பரில் இந்த அமைப்பு அறிமுகமானபோது விற்கப்பட்டது செயல்திறன்; இப்போது பாதுகாக்கப்படுவது தவறாமை என்ற பிம்பம். அதிகாரப்பூர்வக் கதை: 99% துல்லியம், சவால் செய்யப்படுவது 0.13% மட்டுமே. அதைத் தலைகீழாகப் படியுங்கள்: சவால் விகிதம் துல்லியத்தை அளப்பதில்லை; எதிர்த்துப் போராடுவதன் விலையை அளக்கிறது. ரூ.500 அபராதம் நீதியை விட மலிவான மௌனத்தை வாங்குகிறது. சண்டையிடுவதை விடச் செலுத்துவது மலிவான சரியான அபராதத்தை அரசு கண்டுபிடித்துவிட்டது: எதிர்க்கச் செலவாகும் தொகையை விடக் குறைவானது. மனித மறுஆய்வு இருக்கிறது — அது தோல்வியடைந்தது. கிட்டாருடன் ஒரு மனிதரின் புகைப்படத்தைப் பார்த்த ஒருவர், ஹெல்மெட் அணியாத பின் இருக்கை பயணிக்கு அபராதத்தை ஒப்புதல் அளித்தார். இதுதான் கதையின் நேர்மையான பகுதி: தானியங்குமயமாக்கல் மனிதப் பிழையை நீக்குவதில்லை; அதைச் சலவை செய்கிறது. அதிகாரியின் தீர்ப்பு இயந்திரத்தின் வெளியீடாகிறது, யாரும் பொறுப்பல்ல. கைமுறைத் திருத்தங்களுக்குப் பிறகு துல்லியம் 90%-ஐ நெருங்கலாம் என்று மற்றொரு அதிகாரி ஒப்புக்கொண்டார்; 2023 இறுதியில் சில மீறல்களில் அது 80% ஆக இருந்தது. இந்த எண்கள் தாமாக வெளியிடப்படவில்லை; ஒரு செய்தித்தாள் பிடுங்கி எடுத்தது. கிட்டார் வழக்கில் குறைந்தபட்ச மனிதத் தலையீடு உண்மையில் என்ன அர்த்தம் என்று யோசியுங்கள். அமைப்பு கொடியிட்டது, மனிதர் ஒரு பார்வை பார்த்தார், அபராதம் வெளியேறியது. மறுஆய்வு தானியங்குமயமாக்கலைச் சரிபார்க்க அல்ல, அதற்கு நியாயம் கற்பிக்கவே இருக்கிறது — மதிய உணவு இடைவேளையுடன் கூடிய ரப்பர் முத்திரை. இயந்திரமும் அதன் காவலரும் ஒரே நேரத்தில் தோல்வியடையும்போது, தோல்வியடைந்தது தனிநபர்கள் அல்ல, வடிவமைப்பு. யார் செலுத்துகிறார்கள் என்றும் யோசியுங்கள். ரூ.500-ஐ எதிர்த்து போக்குவரத்து அலுவலகத்தில் ஒரு காலையைச் செலவிட முடிந்த ஓட்டுநர், ஷிஃப்டுக்குச் சவாரி செய்யும் ஓட்டுநர் அல்ல. தவறான அபராதங்கள் நேரத்தின் மீதான பின்னடைவு வரி, நேரமோ ஏழைகளால் செலவிட முடியாத ஒரே நாணயம். வேலை நாளின் விலையில் விற்கப்படும் ஸ்மார்ட் காவல், முதலில் தொழிலாளியையே தண்டிக்கிறது. பெரியாரியச் சட்டகம் இங்கே பொருந்தும்: அதிகாரம் தன் குற்றமின்மைக்கு எப்போதும் ஒரு கோட்பாட்டைக் கண்டுபிடிக்கும். முன்பு அது அதிகாரியின் விருப்புரிமை; இப்போது அது வழிமுறையின் புறநிலைத்தன்மை. புனிதத்தன்மை சீருடையிலிருந்து சேவையகத்துக்கு நகர்ந்துவிட்டது, ஆனால் குடிமகன் இன்னும் அதே இடத்தில் நிற்கிறான் — தன்னைக் குற்றம் சாட்டிய இயந்திரத்திடமே தன் குற்றமின்மையை நிரூபித்துக்கொண்டு. கோரிக்கைகள் தெளிவானவை: ஒவ்வொரு மாதமும் உண்மையான பிழை விகிதங்களைப் பகிரங்கமாக வெளியிடுங்கள்; சுயாதீனத் தணிக்கை நடத்துங்கள்; தவறான அபராதங்கள் வெறும் ரத்து மட்டுமல்ல, இழப்பீடும் பெற வேண்டும்; குற்றமின்மை அனுமானத்தை மீட்டெடுங்கள். கேமரா ஒரு சாட்சி, நீதிபதி அல்ல. அதிகாரத்தின் கண்கள் குடிமகனைப் பார்க்கும்போது, குடிமகனின் கண்களும் அதிகாரத்தைப் பார்க்க வேண்டும் — அதுதான் ஜனநாயகம். கண்காணிப்பு இருவழிப் பாதையாக இருக்க வேண்டும்.