ராணிப்பேட்டையில் ஒரு டன் ரேஷன் அரிசி பறிமுதல்: வரிசையில் நின்றவர்களுக்குக் கிடைக்காத அரிசி

தமிழ்நாட்டின் ரேஷன் கடைகளுக்கான ஒரு டன் அரிசி ராணிப்பேட்டையில் பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளது. அரிசியைப் பிடித்த சிவில் சப்ளைஸ் அதிகாரிகள், தப்பியவர்களைத் தேட சிறப்புக் குழுக்களை அமைத்துள்ளனர். அளவு சிறிய அதிகாரப்பூர்வக் குறிப்பில் அடங்கிவிடும். ஆனால் அது காட்டுவது சிறிதல்ல: பொதுப் பணத்தில் வாங்கப்பட்டு, ஏழையின் அட்டைக்கு விலை நிர்ணயிக்கப்பட்ட தானியம், செல்லக் கூடாத இடத்துக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தது.

ராணிப்பேட்டை தனித்த நிகழ்வல்ல. கடந்த இரு வாரங்களில் மட்டும் ராமநாதபுரத்தில் சுமார் 3,540 கிலோ ரேஷன் அரிசி பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, மாவட்ட ஆட்சியரிடம் சென்ற புகாரைத் தொடர்ந்து நியாயவிலைக் கடை விற்பனையாளர் ஒருவர் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார். காரைக்குடி அருகே இன்னொரு 1.5 டன் அரிசி வேனில் பிடிபட்டது; ஓட்டுநர் தப்பிவிட்டார். மாவட்டங்கள் வேறு, முறை ஒன்றே: பொது விநியோக அமைப்பிலிருந்து மூட்டைகளாக வெளியேறும் அரிசி, தாமதமாகப் பிடிபடுவது, கிலோ கணக்கில் அறிவிக்கப்படுவது, ஓடிவிட்டவர்களைத் தேடுவது.

பறிமுதல்களையே அரசு செயல்பாட்டின் சான்றாகக் காட்டலாம். ஆனால் சோதனைச் சாவடியில் தொடங்கும் அமலாக்கம், அதற்கு முன் நடந்தவற்றின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம். சாலையில் நிறுத்தப்படும் ஒவ்வொரு டன்னும் ஒரு கிடங்கை, ஒரு கடைக் கணக்கை, கணக்கு காட்ட வேண்டிய ஒரு போக்குவரத்துச் சங்கிலியைக் கடந்து வந்திருக்கிறது. பறிமுதல் யார் பிடிபட்டார் என்பதைச் சொல்கிறது. எந்த அட்டைகளுக்குக் குறைவாகத் தரப்பட்டது, எந்தக் கிராமங்களுக்கு இருப்பு வரவில்லை என்று சொல்லப்பட்டது, அதே வழி எத்தனை முறை பயன்பட்டது என்பதைச் சொல்வதில்லை.

இதன் விலை கருத்தளவில் இல்லை. கோடிக்கணக்கான குடும்பங்களின் வரவு-செலவின் தரைதான் ரேஷன் அமைப்பு. இலவச மற்றும் மானிய அரிசிதான் கெட்ட வாரத்தைப் பசி அவசரமாக்காமல் தாங்க வைக்கிறது. அரிசி திசைதிருப்பப்படும்போது இழப்பு முதலில் புள்ளிவிவரமாகத் தெரிவதில்லை. சீக்கிரம் மூடப்படும் கடையாக, நாளை வா என்று திருப்பி அனுப்பப்படும் அட்டைதாரராகவே தெரிகிறது.

அரசு இப்போது கடன்பட்டிருப்பது இன்னொரு பறிமுதல் புகைப்படமல்ல. ஒரு கணக்கு: மாவட்டவாரியாக ஒதுக்கப்பட்ட, எடுக்கப்பட்ட, விற்கப்பட்ட அரிசி; ஒவ்வொரு பிடிப்புக்குப் பிறகும் விசாரணையில் உள்ள கடைகளும் ஒப்பந்ததாரர்களும்; ஒரு டன் கவனிக்கப்படாமல் வெளியேறும்போது கணக்கைச் சரிபார்க்க வேண்டிய அதிகாரிகளின் பெயர்கள். கசிவு தொடங்கும் இடத்தில் அளக்கப்படும் வரை, மீட்கவே தேவையில்லாத அரிசியை மீட்டதாக தமிழ்நாடு கொண்டாடிக்கொண்டே இருக்கும்.

கவனிக்க வேண்டியது இன்னொன்று: பிடிபடுவது எப்போதும் சிறிய கைதான். ஓட்டுநர் தப்புகிறார், இடைத்தரகர் மறைகிறார், மூட்டை பறிமுதலாகிறது. அதை வாங்கியவர், விற்க ஏற்பாடு செய்தவர், கணக்கை மூடியவர் ஆகியோர் பெரும்பாலும் பெயரின்றி வெளியே வருகிறார்கள். அரிசி ஏழையின் தட்டை அடையும் வரை ஒவ்வொரு கைமாற்றமும் கணக்கில் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் கண்காணிப்பு. சோதனைச் சாவடியில் மட்டும் விழிப்பாக இருந்து, கிடங்கிலும் கடையிலும் கண்மூடித்தனமாக இருக்கும் அமைப்பு, திருட்டைத் தடுப்பதில்லை; அதன் விலையை மட்டும் பேச்சுவார்த்தைக்கு உட்படுத்துகிறது. ராணிப்பேட்டைப் பிடிப்பு விசாரணையாக மட்டும் முடியாமல், ஒவ்வொரு ரேஷன் கடையிலும் இருப்புப் பதிவு பொதுமக்கள் பார்க்கும் வகையில் வெளியிடப்படும் நாளில், இந்த வரிசை கொஞ்சமாவது குறையும். அதுவரை ஒவ்வொரு பிடிப்பும் ஏழையின் சாப்பாட்டிலிருந்து திருடப்பட்டதை மீட்பதாகவே இருக்கும், அரசின் வெற்றியாக அல்ல.