வரலாறு

1916 நவம்பர் 20: சென்னையில் ஓர் இயக்கம் பிறந்த மாலை

வேப்பேரியில் கூடிய பிராமணரல்லாத தலைவர்கள் தென்னிந்திய மக்கள் சங்கத்தையும், வரலாறு ‘நீதிக் கட்சி’ என நினைவுகூரும் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கத்தையும் உருவாக்கிய கதை.

எழுதியவர் ‘நீதி’ வரலாற்றுப் பிரிவு · · 2 நிமிட வாசிப்பு

1916-இல் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கத்தின் தொடக்கத்துடன் தொடர்புடைய சென்னை விக்டோரியா பொது மண்டபம்.படம்: L.vivian.richard / Wikimedia Commons, Public domain (Public domain)

நீதிக் கட்சி ஒரு பெரும் பேரணியுடன் தொடங்கவில்லை; முக்கியப் பிரமுகர்களின் கூட்டத்துடன் தொடங்கியது. 1916 நவம்பர் 20 அன்று பிராமணரல்லாத தலைவர்கள் சென்னையில் கூடி இரண்டு அமைப்புகளை உருவாக்க முடிவு செய்தனர்: ஆங்கிலம், தமிழ், தெலுங்கில் இதழ்களை வெளியிடும் நிறுவனமான தென்னிந்திய மக்கள் சங்கம் (SIPA), அரசியல் இயக்கமான தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் (SILF). வழக்கறிஞர் டி. எத்திராஜுலு முதலியாரின் வேப்பேரி இல்லத்தில் கூட்டம் நடந்ததாகக் கட்சியின் விக்கிப்பீடியா வரலாறு பதிவு செய்கிறது; தொடக்கம் விக்டோரியா பொது மண்டபத்துடனும் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.

ஏன் நடந்தது

விளக்கம்

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், மாகாண மக்கள்தொகையில் சிறு பங்கினரான பிராமணர்கள், இந்தியர்களுக்குத் திறந்திருந்த அரசுப் பணிகளில் பெரும்பாலானவற்றை வகித்தனர்; சட்டமன்றத்திலும் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். 1910 முதல் 1920 வரை ஆளுநர் நியமித்த ஒன்பது அலுவல் உறுப்பினர்களில் எட்டுப் பேர் பிராமணர்கள். 1916-இல் டி. எம். நாயர், பனகல் ராமராயநிங்கார், பிட்டி தியாகராயர், கூர்ம வெங்கட ரெட்டி நாயுடு உள்ளிட்ட பிராமணரல்லாத வேட்பாளர்கள் தேர்தல்களில் தோற்றனர். தங்களுக்கென ஓர் அமைப்பு தேவை என்பதை அந்தத் தோல்விகள் அவர்களின் ஆதரவாளர்களுக்கு உணர்த்தின.

தொடக்கத்தின் பெருமை டாக்டர் சி. நடேசனாருக்கு உரியது; டி. எம். நாயர், பிட்டி தியாகராயர், அலமேலு மங்கை தாயாரம்மாள் ஆகியோர் இணை நிறுவனர்கள். சென்னை மாநகராட்சி மன்றத்தில் போட்டியாளர்களாக இருந்த தியாகராயரையும் நாயரையும் நடேசனார் இணைத்தார். கூட்டத்தில் பங்கேற்றவர்களில் சங்கத்தின் தலைவரான பி. ராஜரத்தின முதலியார், எம். சி. ராஜா, ஏ. பி. பாத்ரோ, ஆற்காடு ராமசாமி முதலியார் ஆகியோரும் அடங்குவர்.

காலனிக் காலச் சென்னையும் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையும். 1916-இல் மாகாணத்தின் அரசுப் பணிகளிலும் சட்டமன்றங்களிலும் சில சாதிகளின் ஆதிக்கமே நிலவியது.Photo: John Cary / Wikimedia Commons, Public domain

நிறுவனர்கள் என்ன விரும்பினர்

1917 அக்டோபரில், டி. எம். நாயர் வரைந்த கட்சியின் நோக்கங்கள் ‘தி இந்து’ நாளிதழில் வெளியிடப்பட்டன. 1925-இல் அமைப்பு விதிகள் ஏற்கப்படும் வரை, அதுவே கட்சியின் அமைப்புச் சட்டத்துக்கு மிக நெருக்கமானதாக இருந்தது.

மூல ஆவணம் (ஆங்கிலத்தில்): ‘தி இந்து’, 18 அக்டோபர் 1917-இல் வெளியான நோக்கங்கள் (விக்கிப்பீடியாவில் மேற்கோள்)

1) to create and promote the education, social, economic, political, material and moral progress of all communities in Southern India other than Brahmins 2)to discuss public questions and make a true and timely representation to Government of the views and interests of the people of Southern India with the object of safeguarding and promoting the interests of all communities other than Brahmins and 3) to disseminate by public lectures, by distribution of literature and by other means sound and liberal views in regard to public opinion.

சுருக்கம் (தமிழில்)

பிராமணரல்லாத அனைத்துச் சமூகங்களின் கல்வி, சமூக, பொருளாதார, அரசியல் முன்னேற்றத்தை வளர்த்தல்; பொது விஷயங்களை விவாதித்து அவர்களின் நலன்களை அரசிடம் முறையாக எடுத்துரைத்தல்; சொற்பொழிவுகள், நூல்கள் மூலம் தாராளவாதக் கருத்துகளைப் பரப்புதல் — இவையே மூன்று நோக்கங்கள். வழிமுறையில் மிதமானவை, இலக்கில் புரட்சிகரமானவை. சங்கம் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு விசுவாசமாக இருந்தது; அந்நிலைப்பாடு பின்னர் அதைத் தேசிய இயக்கத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தியது.

மரபு

1917 பிப்ரவரியில் முதன்முதலில் வெளியான அதன் ஆங்கில நாளிதழ் ‘ஜஸ்டிஸ்’ பெயராலேயே கட்சி அறியப்பட்டது. நான்கு ஆண்டுகளுக்குள் அது மாகாணத்தின் முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைச்சரவையை அமைத்தது. திராவிடர் கழகமும், அதன் வழியாக 1967 முதல் தமிழ்நாட்டை ஆளும் திராவிடக் கட்சிகளும் அதன் வழித்தோன்றல்கள்.

ஆதாரங்கள்

முழுப் பதிப்பைக் காண்க