நாளொன்றுக்கு 84 லட்சம் இலவசப் பயணங்கள், பதிலில்லா ஒரு கேள்வி: இலவசப் பேருந்து பெண்களுக்கு என்ன சம்பாதித்துத் தருகிறது?

காந்தி ஜயந்தியன்று கோயம்பேட்டில் முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் விரிவுபடுத்தப்பட்ட வெற்றிப் பயணம் இலவசப் பேருந்துத் திட்டத்தைத் தொடங்கி ஐந்து நாட்களாகின்றன. அதன் அளவில் சந்தேகமில்லை. ஏழு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்களின் மொத்தப் பேருந்துகளில் சுமார் 69 விழுக்காடான 12,695 பேருந்துகள் திட்டத்தில் இடம்பெற்று, நாளொன்றுக்கு சுமார் 1,68,500 ஒருவழிப் பயணங்களில் 84.32 லட்சம் பெண்கள் பயணிப்பார்கள் என அரசு மதிப்பிடுகிறது. எக்ஸ்பிரஸ், லிமிடெட் ஸ்டாப், டீலக்ஸ், மொஃபுசில் சாதாரண, மலை சாதாரண சேவைகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. வருமான உச்சவரம்பும் இல்லை, பயண எண்ணிக்கைக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. ஆனால் பொருளாதாரக் கேள்விக்கு மட்டும் பதிலில்லை. இலவசப் பயணம், பயணிக்கும் பெண்ணுக்கு என்ன சம்பாதித்துத் தருகிறது?

அரசு சமாளிக்க வேண்டிய கணக்கு கனமானது. 2025-26இல் முந்தைய விடியல் பயண மானியத்துக்கு ஒதுக்கப்பட்ட ரூ.3,600 கோடியுடன் ஒப்பிட, விரிவாக்கத்தின் ஆண்டுச் செலவு சுமார் ரூ.6,000 கோடி என அறிக்கைகள் கூறுகின்றன. ஏற்கெனவே நிதி நெருக்கடியில் உள்ள போக்குவரத்துக் கழகங்களுக்கு இழப்பீடாக இத்தொகை செல்கிறது. இந்த அளவு மானியத்தை நியாயப்படுத்த முடியும், ஆனால் விளைவுகளால் மட்டுமே. ஊதிய வேலையில் கூடுதல் பெண்கள், பாதுகாப்பான குறுகிய பயணம், குடும்ப வருமானத்தில் தெரியும் சேமிப்பு, கிராமப்புற மற்றும் மலைப் பாதைகளில் போதிய பேருந்து இயக்கம். இவை இல்லையென்றால் பூஜ்ஜியம் என அச்சிடப்பட்ட பயணச்சீட்டு மட்டுமே மிஞ்சும்.

புதிய பெயர் மறைக்க முயலும் வரலாறும் இத்திட்டத்துக்கு உண்டு. பூஜ்ஜியப் பயணச்சீட்டு இலவசப் பயணம் 2021 மே மாதம், பதவியேற்ற பிறகு மு. க. ஸ்டாலின் கையெழுத்திட்ட முதல் உத்தரவுகளில் ஒன்றாகத் தொடங்கியது. பின்னர் மகளிர் விடியல் பயணமாக வளர்ந்து, திருநர்களுக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கும் விரிவடைந்தது. 2026 தேர்தலில் மாவட்டங்களுக்கு இடையே இலவசப் பயணம் என வாக்குறுதி தந்த திவெக, இப்போது வகைகளை விரிவுபடுத்தி, திட்டத்துக்குத் தன் கட்சிப் பெயரையே சூட்டியுள்ளது. அணுகலை விரிவுபடுத்துவது வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் மரபுவழி வந்த நலத்திட்டத்தை, அதன் விளைவுகளை வெளியிடாமல், புதிய கண்டுபிடிப்பாகக் காட்டுவது நிர்வாகம் அல்ல. அது விளம்பரம்.

சட்ட மற்றும் வாழ்வாதாரச் செலவுகளும் விரைவில் வந்துவிட்டன. ஈரோடு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த தனியார் பேருந்து உரிமையாளர் ஒருவர், விரிவாக்கம் தனியார் சேவைகளுக்கு எதிராகக் களத்தைச் சாய்க்கிறது, முறையான அரசாணை இன்றி விதி 110இன் கீழ் அறிவிக்கப்பட்டது, வாகனச் சட்டக் கட்டண விதிகளுக்கு முரணானது எனக் கூறி, அதை அரசியலமைப்புக்கு விரோதமானது என அறிவிக்கக் கோரி சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்துள்ளார். முதல் டிவிஷன் பெஞ்ச் முன் விசாரணைக்கு வந்துள்ள இம்மனு, கழகங்களுக்கு இழப்பீடாக ஒதுக்கப்பட்ட ரூ.6,000 கோடியையும் சுட்டுகிறது. நீதிமன்றம் எதை முடிவு செய்தாலும், அதே பெண்களை மெலிந்த பாதைகளில் ஏற்றிச் செல்லும் தனியார் ஊழியர்களும் சிறு உரிமையாளர்களும் தங்கள் வேலை எப்படித் தப்பும் என்பதற்குப் பதிலுக்குத் தகுதியானவர்கள்.

இவை எவையும் இலவசப் பயணத்துக்கு எதிரான வாதம் அல்ல. பெண்களின் வேலை, கல்வி, மருத்துவத்துக்கு நடமாட்டம் அடிப்படை நிபந்தனை. அதைப் பொது நன்மையாகக் கருதியது தமிழ்நாட்டின் சரியான முடிவு. சோதனை அளவீட்டில் தான் உள்ளது. மாவட்டம் தோறும் பெண் பயணிகள் எண்ணிக்கை, பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பில் மாற்றம், சராசரி குடும்பப் போக்குவரத்துச் சேமிப்பு, கழக நிதிநிலை, கிராம மற்றும் மலைப் பாதை இயக்கம் ஆகியவற்றை அரசு வெளியிட வேண்டும். அதுவரை, நாளொன்றுக்கு 84 லட்சம் பயணங்கள் நிரூபிப்பது பெண்களுக்குப் பேருந்து தேவை என்பதை மட்டுமே. பேருந்து அவர்களை எங்கே அழைத்துச் செல்கிறது என்பது அரசுக்குத் தெரியும் என்பதை அல்ல.