வைப்பு நிதி வலை: 36,000 சிறு சேமிப்பாளர்கள், ஒரு காகித சாம்ராஜ்யம் — அரசே முதலில் கைவிட்டது
நான்கு ஊழியர்களுக்கு ₹391 கோடி "சம்பளம்". வாங்கப்படாத வெங்காயத்துக்கு ₹80 கோடி செலவு. நடக்காத ஏற்றுமதியிலிருந்து ஏற்றுமதி லாபம். ₹1,417 கோடி யுனிக் எக்ஸ்போர்ட்ஸ் மோசடி வெறும் குற்றச் செய்தி அல்ல — பணம் போன பின் வரும் அரசின், பாதுகாக்கப்படாத சிறு சேமிப்பாளர்களின் உருவப்படம்.
யுனிக் எக்ஸ்போர்ட்ஸ் வழக்கில் அமலாக்கத் துறையின் அறிக்கையை இருமுறை படியுங்கள்; எண்கள் கேலிக்கூத்து போல் தோன்றும். நான்கு ஊழியர்கள் மட்டுமே உள்ள நிறுவனம் ₹390.90 கோடியைச் சம்பளமாகப் பதிவு செய்கிறது. வாங்காத வெங்காயம் உள்ளிட்ட பொருட்களுக்கு ₹79.56 கோடி செலவு செய்ததாகப் பதிவு செய்கிறது. குறிப்பிடத்தக்க ஏற்றுமதியே செய்யாமல், விவசாய ஏற்றுமதி லாபத்திலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான முதலீட்டாளர்களுக்கு வருமானம் தருவதாக வாக்குறுதி அளிக்கிறது.
இது கேலிக்கூத்து அல்ல. இது ₹1,417.86 கோடி மோசடி; சிறு சேமிப்பாளர்கள், தொழிலாளர்கள், ஓய்வூதியதாரர்கள், தங்களிடம் இருந்த சிறிதளவையும் ஒதுக்கி வைத்த குடும்பங்கள் என சுமார் 36,000 பேர் இதில் சிக்கினர்.
எஸ். நவீன் குமார், எஸ். முத்துசெல்வம் ஆகியோரின் கைது வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் கைது என்பது, அரசு முதல் அத்தியாயத்திலேயே தடுத்திருக்க வேண்டிய கதையின் கடைசி அத்தியாயம். பல்லாயிரக்கணக்கான வைப்பாளர்களிடமிருந்து ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்கு மேல் வசூலிக்கும் திட்டம் நிழலில் இயங்குவதில்லை; அது விளம்பரம் செய்கிறது, நிகழ்ச்சிகள் நடத்துகிறது, பரிந்துரைக் கமிஷன் தருகிறது, நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வங்கிக் கணக்குகள் வழியாகப் பணத்தை நகர்த்துகிறது. இவை ஒவ்வொன்றும் விழிப்பான ஒழுங்குமுறை அமைப்பு தலையிட்டிருக்கக் கூடிய இடம்.
இதற்கென்றே தமிழ்நாட்டில் ஒரு சட்டம் உள்ளது: வைப்பாளர் நலன் பாதுகாப்புச் சட்டம் — ஈரோட்டில் பதிவான முதல் தகவல் அறிக்கையும் இதன் கீழ்தான். பணம் நகர்ந்தபோது இந்தச் சட்டம் ஏன் உறங்கியது என்பதே கேள்வி. வைப்பு நிதி மோசடிகள் இந்த நாட்டில் பழக்கமான கதையையே பின்பற்றுகின்றன — பெரிய வாக்குறுதிகள், நம்பிக்கை வளர ஆரம்பத்தில் கொடுக்கப்படும் பணம், விரிவடையும் பாதிக்கப்பட்டோர் வட்டம், பின் காணாமல் போதல். இந்தக் கதை அவ்வளவு பழக்கமானது என்பதால், அதைச் சரியான நேரத்தில் அடையாளம் காணத் தவறியதே அரசின் மீதான குற்றச்சாட்டு.
இங்கு ஆழமான கேள்வி ஒன்று உள்ளது: பாதிக்கப்பட்டவர்கள் யார்? "UNI", "FAP" திட்டங்களிடம் மக்கள் தங்கள் சேமிப்பை ஒப்படைப்பது பேராசையால் அல்ல; முறையான பொருளாதாரம் அவர்களுக்கு மிகக் குறைவாகவே தருவதால்தான். பணவீக்கத்தை மிஞ்சாத வங்கி வட்டி, விலைவாசிக்கு ஈடுகொடுக்காத ஊதியம், சிறு சேமிப்பாளரைப் பின்னுக்குத் தள்ளும் நிதி அமைப்பு — இதுதான் ஒவ்வொரு வைப்பு நிதி வலையும் வளரும் மண்.
எனவே இதற்கான பதில் இரு கைதுகளுடன் முடியக் கூடாது. அரசு பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மூன்று கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும். முதலாவது, பணத்தைக் கண்டறிந்து மீட்க உண்மையான முயற்சி — நிறுவனம் தொடர்புடைய கணக்குகளில் ₹719 கோடி இருந்தது; அதை இறுதிவரை பின்தொடர வேண்டும். இரண்டாவது, வைப்பாளர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை முன்கூட்டியே செயல்படுத்துதல்: முன்னெச்சரிக்கைகள், சந்தேகத்துக்கிடமான திட்டங்களின் பொதுப் பட்டியல், முதல் தகவல் அறிக்கைக்காகக் காத்திருக்காத மாவட்ட அளவிலான கண்காணிப்பு. மூன்றாவது, நிதி அறிவைப் பொது உள்கட்டமைப்பாக்குதல் — வரி வசூலிப்பில் அரசு காட்டும் தீவிரத்தை, பண மோசடிகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைக் குடிமக்களுக்குக் கற்பிப்பதிலும் காட்ட வேண்டும்.
திராவிட இயக்கம் இந்த மண்ணுக்கு ஒரு எளிய பாடம் கற்பித்தது: அரசு என்பது சாதாரண மனிதனை வலிமையானவர்களிடமிருந்து பாதுகாக்கவே உள்ளது; வலிமையானவர்கள் முடித்த பின் ஆறுதல் சொல்ல வருவதற்கு அல்ல. யுனிக் எக்ஸ்போர்ட்ஸ் வழக்கில், ₹1,417 கோடி காணாமல் போன பின்தான் அரசு வந்தது. அது பாதுகாப்பு அல்ல; காகித வேலை.