கருத்து: படிக்க முடியாத பக்கங்களில் காவல் வைக்கும் அரசு தன்னையே தீர்ப்பளித்துவிட்டது
கேரள KAAPA தீர்ப்பு குற்றமற்றவரை விடுவிக்கவில்லை. காணாமல் போன, படிக்க முடியாத ஆவணங்களுடன் சுதந்திரத்தைப் பறித்த அரசை அம்பலப்படுத்தியது. படிக்கக்கூடிய கோப்பு இன்றி தடுப்புக் காவல் என்பது ஆதாரமற்ற அதிகாரம்.
ஒவ்வொரு ஜனநாயகத்திற்கும் யாரும் திறக்கக் கூடாது என விரும்பும் ஒரு இழுப்பறை உண்டு: தடுப்புக் காவல். நீதிமன்றம் நிரூபித்ததற்காக அல்ல, நிர்வாகம் அஞ்சுவதற்காக ஒருவரை அடைக்கும் அதிகாரம் அது. கேரள சுகதன் தீர்ப்பு அந்த இழுப்பறையைத் திறக்கிறது; வெளியே விழுவது சதித்திட்டமல்ல, யாராலும் படிக்க முடியாத ஆவணங்கள்.
கவுன்சிலர் குற்றமற்றவர் என உயர் நீதிமன்றம் அறிவிக்கவில்லை. அது அரசுக்கு மேலும் சங்கடமான ஒன்றைச் செய்தது. கோப்பைக் கேட்டது, பக்கங்கள் காணாமலும் படிக்க முடியாமலும் இருப்பதைக் கண்டது, விண்ணப்பங்களுக்குப் பதில் இல்லை என்பதைக் கண்டது, மாவட்ட நீதிபதி சாதாரணமாகக் கையெழுத்திட்டார் என முடிவு செய்தது. படிக்கக்கூடிய பதிவைத் தர முடியாத அரசு அச்சுறுத்தலைத் தடுக்கவில்லை; ஒரு நடைமுறையையே சிறையில் அடைத்துள்ளது.
பெரியார் முதல் அண்ணா வரையிலான திராவிட மரபு, சுதந்திரத்தின் சோதனை அதிகாரம் படைத்தவர்கள் குற்றம் சாட்டப்படும்போது அல்ல, விரும்பப்படாதவர்கள் நடத்தப்படும் விதத்தில் உள்ளது என வலியுறுத்தியதற்கு இதுவே காரணம். KAAPA போன்ற தடுப்புச் சட்டங்கள் நீதியின் வாக்குறுதியைத் தலைகீழாக்குகின்றன: அரசு முதலில் செயல்படுகிறது, குடிமகன் சிறைக்குள் இருந்து, பெரும்பாலும் தனக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்களே இல்லாமல், சுதந்திரத்திற்காக வாதிட வேண்டும்.
பழக்கமான குற்றவாளிகளுக்கு எதிராக இச்சட்டங்கள் அவசியம் என ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் அவசியம் என்பது வெற்றுக் காசோலையல்ல. ஏழு வழக்குகள் நிலுவையில் இருந்தால், அவற்றை நடத்துங்கள். ஆதாரம் வலுவாக இருந்தால் தண்டனை பெறுங்கள். விசாரணை இன்றி காவல் என்ற குறுக்குவழி, புலனாய்வின் மெதுவான பணியைச் சிதைக்கிறது; ஆதாரம் செய்ய முடியாததை கையெழுத்து செய்ய முடியும் என ஒவ்வொரு உள்ளூர் அதிகாரிக்கும் சொல்கிறது.
குண்டர் சட்டக் காவல்கள் மூலம் தமிழ்நாடும் இந்த சபலத்தை அறிந்திருக்கிறது. கொச்சியிலிருந்து வரும் பாடம் எல்லையைத் தாண்டி வருகிறது: நீதிமன்றங்கள் பலவற்றை மன்னிக்கலாம், ஆனால் கவனக்குறைவாக சுதந்திரத்தைப் பறிக்கும் அரசை மன்னிக்கக் கூடாது. தன் குடிமக்களுக்கு எதிராகப் படிக்க முடியாத பக்கங்களைத் தாக்கல் செய்யும் குடியரசு, அவர்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறது என்பதை ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்டுவிட்டது.
சட்டத்தை நீக்குவது நீண்ட வாதமாக இருக்கலாம். தெளிவு அப்படியிருக்கக் கூடாது. சட்டம் மாறும் வரை குறைந்தபட்சத்தை வலியுறுத்துங்கள்: ஒவ்வொரு பக்கமும் படிக்கக்கூடியதாக, ஒவ்வொரு விண்ணப்பத்திற்கும் பதில், ஒவ்வொரு காவலுக்கும் காரணம். நகல் எடுக்கும் இயந்திரம் வேலை செய்ததா என்பதில் சுதந்திரம் ஒருபோதும் தங்கியிருக்கக் கூடாது.