கருத்து: கசிந்த வினாத்தாள் என்பது திருடப்பட்ட எதிர்காலம், அரசுக்கு அது தெரியும்

கசிந்த தேர்வு வினாத்தாளில் ஒரு தனித்துவமான கொடுமை உள்ளது. அது வன்முறையாக தன்னை அறிவிக்காது. எந்த கட்டிடமும் விழாது, எந்த தெருவும் புகையால் நிரம்பாது. ஒரு கோப்பு ஒரு தொலைபேசியிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு அமைதியாக நகரும், மூன்று தேர்வர்கள் பயனடைவர், ஒரு செயலாளர் பதவியில் இருந்து விடுவிக்கப்படுவார், நேர்மையாக படித்த ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள், தொடக்க கோட்டை அடைவதற்கு முன்பே பந்தயம் முடிவு செய்யப்பட்டதை அறிவர். இத்தகைய குறைகளுக்காக போராடும் மாணவர்களை தேசவிரோதிகள் என அழைக்க முடியாது என்று பம்பாய் உயர் நீதிமன்றம் கூறியது சரியே. அவர்கள்தான் குடியரசு தனது வார்த்தையை காப்பாற்ற வேண்டும் என இன்னும் வலியுறுத்தும் கடைசி குடிமக்கள்.

MPSC தேர்வர் உண்மையில் என்ன முதலீடு செய்கிறார் என சிந்தியுங்கள். அது கட்டணங்களும் புத்தகங்களும் மட்டுமல்ல. சம்பாதிப்பதிலிருந்து விலகிய ஆண்டுகள், புனேவில் பயிற்சி மற்றும் வாடகையாக மாறிய குடும்ப சேமிப்பு, ஒத்திவைக்கப்பட்ட நட்புகள், தள்ளிப்போடப்பட்ட திருமணங்கள், வாசிப்பு அறைகளில் கழிந்த இளமை. அரசு இந்த தியாகத்தை கேட்டு, பதிலுக்கு ஒன்றை உறுதியளிக்கிறது: தகுதி நியாயமாக அளவிடப்படும். கசிவு அந்த ஒப்பந்தத்தை அதன் மிக புனிதமான இடத்தில் உடைக்கிறது. விடாமுயற்சி ஒரு பாதகம், அணுகல்தான் உண்மையான பாடத்திட்டம் என நேர்மையான தேர்வருக்கு அது சொல்கிறது. அது நடைமுறை குறை அல்ல. அது கால திருட்டு. ஏழைகளுக்கு காலம்தான் அவர்களிடம் உள்ள ஒரே மூலதனம்.

317வது பிரிவின் கீழ் நீதி விசாரணை, ஒத்திவைக்கப்பட்ட தேர்வுகள் மற்றும் விடைத்தாள் மறுமதிப்பீடு ஆகிய மகாராஷ்டிரத்தின் எதிர்வினை, அதன் காகித வேலையால் அல்ல, நம்பிக்கையை மீட்கிறதா என்பதால் மதிப்பிடப்படும். இடமாற்றங்களில் முடியும் விசாரணைகள் அவநம்பிக்கையை கற்பிக்கும். வலையமைப்பை அடையும் வழக்கு, வெறும் பயனாளிகளை அல்ல; கடைபிடிக்கப்படும் வெளியிடப்பட்ட நாட்காட்டி; தேர்வர்களை பதிலளிக்க வேண்டிய குடிமக்களாக நடத்தும் ஆணையம், நிர்வகிக்க வேண்டிய கூட்டமாக அல்ல. அணிவகுத்த மாணவர்கள் எளிதான தேர்வுகளை கேட்கவில்லை. தேர்வுகள் தாங்கள் கூறுவதை உண்மையாக குறிக்க வேண்டும் என்றே கேட்கிறார்கள்.

பாடம் மகாராஷ்டிரத்தை தாண்டி செல்கிறது. தமிழ்நாடு உட்பட போட்டி தேர்வு நடத்தும் ஒவ்வொரு மாநிலமும் அதே உடையக்கூடிய வாக்குறுதியை வைத்திருக்கிறது. நியாயமாக வெல்லப்படும் பொது வேலைவாய்ப்புதான், வரலாற்று ரீதியாக விலக்கப்பட்ட இளைஞர் அரசின் கண்ணியத்திற்குள் நுழையும் வழி என திராவிட அரசியல் அதன் சிறந்த நிலையில் புரிந்து கொண்டது. வினாத்தாள் கசிவுகளாலும் ஒத்திவைக்கப்பட்ட நாட்காட்டிகளாலும் அந்த வாக்குறுதி நிலைக்க முடியாது. கசிந்த வினாத்தாள் என்பது திருடப்பட்ட எதிர்காலம். அதை அறிந்து, அதுபோல செயல்படும் அரசுக்கு, அதன் கடமை எங்கே உள்ளது என நினைவூட்ட நீதிமன்றம் தேவைப்படாது.