பள்ளியில் குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்கும் நூற்றாண்டு

வெவ்வேறு கட்சிகளின் ஐந்தாறு அரசுகள் ஒவ்வொன்றும் மரபாகப் பெற்று, தக்கவைத்து, விரிவாக்கிய கொள்கைகள் இந்தியாவில் மிகச் சில. தமிழ்நாட்டின் பள்ளி உணவு அவற்றில் ஒன்று. சுமார் 15.30 லட்சம் குழந்தைகளைச் சேர்த்து, 44,984 பள்ளிகளில் சுமார் 34.64 லட்சம் மாணவர்களுக்கு மொத்தமாகக் கொண்டுசெல்லும் வகையில், இலவசக் காலை உணவுத் திட்டம் இந்த வாரம் 6 முதல் 8 வகுப்புகளுக்கு விரிவாக்கப்பட்டது, இப்போது நூற்றாண்டைக் கடந்த ஒரு சங்கிலியின் புதிய கண்ணி.

தொடங்கிய இடம்

சங்கிலி சென்னையில் தொடங்குகிறது. 1922-இல் நீதிக் கட்சியின் நிறுவனர்களில் ஒருவரும் அன்றைய சென்னை மாநகராட்சித் தலைவருமான பிட்டி தியாகராயர், நகரின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பள்ளிகளில் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு உணவு வழங்கத் தொடங்கினார். 1925-இல் காலனி நிர்வாகத்தின் கீழ் நிறுத்தப்பட்ட திட்டம் 1927-இல் மீண்டும் தொடங்கியது. அன்றைய ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் தலைவர் எம்.சி. ராஜாவும் இந்த யோசனையின் முன்னோடியாக நினைவுகூரப்படுகிறார். இவர்கள் முன்வைத்த வாதம் எளிமையானது, அன்று புரட்சிகரமானது: பசித்த குழந்தையால் கற்க முடியாது; கற்றறிந்த மக்களை விரும்பும் அரசு தன் மாணவர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்.

1956-இல் கு. காமராஜர் இதை மாநிலம் முழுவதும் கொண்டு சென்றார். 1982-இல் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் அதைச் சத்துணவுத் திட்டமாக மாற்றினார். 1989-இல் மு. கருணாநிதி முட்டையைச் சேர்த்தார். 2013-இல் ஜெ. ஜெயலலிதா கலவை உணவுகளை அறிமுகப்படுத்தினார். 2022-இல் மு.க. ஸ்டாலின் அரசு தொடக்கப்பள்ளி மாணவர்களுக்குக் காலை உணவுத் திட்டத்தைத் தொடங்கியது. சி. ஜோசப் விஜய் தலைமையிலான இப்போதைய அரசு காலை உணவை எட்டாம் வகுப்பு வரை கொண்டு சென்று அதற்குக் காமராஜர் பெயரைச் சூட்டியுள்ளது.

இவர்களில் யார் வேண்டுமானாலும் திட்டத்தை அமைதியாகச் சுருங்கவிட்டிருக்கலாம். யாரும் அப்படிச் செய்யவில்லை. அந்தத் தொடர்ச்சி தமிழ்நாட்டு ஜனநாயகத்தின் அமைதியான சாதனை; அரசியல் வெறும் மோதலாக மட்டுமே விவரிக்கப்படும் காலத்தில் அதைச் சொல்வது மதிப்புடையது.

முக்கியமானதை அளவிடுங்கள்

தொடர்ச்சி என்பது தரம் அல்ல. காலை உணவு வழங்கிய பெரும்பாலான பள்ளிகளில், அருகிலுள்ள ஒப்பிடத்தக்க பள்ளிகளை விட வருகைப் பதிவு அதிகரித்ததாக மாநிலத் திட்டக் குழுவின் தொடக்க மதிப்பீடு கண்டறிந்தது. அது ஊக்கமளிக்கிறது; ஆனால் வருகை முதல் அளவுகோல் மட்டுமே. 2019–21 தேசியக் குடும்ப நலக் கணக்கெடுப்பில் மாநிலத்தின் சிறு குழந்தைகளில் 57.8% பேர் இரத்தசோகை உள்ளவர்களாகக் கண்டறியப்பட்ட நிலையில், திட்டம் இனி ஊட்டச்சத்து, கற்றல் அடிப்படையிலும் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

என்ன பரிமாறப்படுகிறது, அதில் எவ்வளவு உண்ணப்படுகிறது, குழந்தைகளின் உயரம், எடை, ஹீமோகுளோபின், கற்றல் விளைவுகள் ஆகியவை குறித்த சுயாதீனத் தரவுகளை அரசு ஆண்டுதோறும் மாவட்ட வாரியாக வெளியிட வேண்டும். பெரும்பாலும் உள்ளூர் மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்களைச் சேர்ந்த சமையலர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் ஊதியமும் பயிற்சியும் வழங்கப்பட வேண்டும். உணவுப் பட்டியல்கள் உள்ளூர் உணவுப் பழக்கங்களை மதித்து, சிறப்பு நாட்களில் மட்டுமல்லாமல் ஒவ்வொரு நாளும் புரதச்சத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

மரபு ஒரு கடமை

நீதிக் கட்சியின் நிறுவனர்கள் இந்த வார அறிவிப்பை அடையாளம் கண்டிருப்பார்கள். அடுத்த கேள்வியையும் கேட்டிருப்பார்கள்: காலை உணவுக்குப் பிறகு குழந்தைக்கு என்ன நடக்கிறது? நல்ல ஆசிரியர்கள், பாதுகாப்பான கட்டடங்கள், குழந்தைக்குப் புரியும் மொழியில் பாடநூல்கள் — இவையே வாக்குறுதியின் மீதிப் பகுதி. உணவு குழந்தையை வகுப்பறைக்குக் கொண்டுவருகிறது. அங்கு நடப்பதே அரசின் உண்மையான சோதனை.